You are here

HEKİMİN DEĞİŞEN KİMLİĞİ ÇERÇEVESİNDE SAĞLIĞIN KÜLTÜRLEŞMESİ

ACCULTURATION OF HEALTH WITHIN THE FRAMEWORK OF DOCTOR’S CHANGING IDENTITY

Journal Name:

Publication Year:

Keywords (Original Language):

Abstract (2. Language): 
The purpose of this study is to represent the evolutionary process of health phenomenon whose content, definition and borders have enlarged because of it’s contagion of historical, social, ideological and cultural changes and to testify the health’s acculturation so as to hold the entire life. . In the result; it is detected that the changing identities of physician is a indicator of health’s acculturation. Reductive, can not crossing the limits of hospital, in the relationship based on self interest with pharmaceutical companies and commercialized health phenomenon bring forward a disposition that transform the individual perceptions, attitudes lifestyles and hence social life. Besides; it has emerged that because of the health demonstarting the life as a epidemic or disease process have to be treated and so medicalization of life push the individuals’ consuming the whole health-related products.
Abstract (Original Language): 
Çalışmanın amacı; tarihi, toplumsal, ideolojik ve kültürel değişimlerden etkilenerek içeriği, tanımı ve sınırları genişleyen sağlık olgusunun yaşadığı evrim sürecinin bir tasvirinin yapılmasıdır. Çalışmanın sonucunda değişen hekim kimliklerinin sağlığın kültürleştiğinin bir göstergesi olduğu bulunmuştur. İndirgemeci, hastane sınırlarını aşamayan, ilaç şirketleriyle çıkar ilişkisi bulunan ve ticarileşen sağlık olgusunun; bireylerin algılarını, davranışlarını, yaşama biçimlerini, dolayısıyla toplumsal hayatlarını dönüştüren bir yapı arz ettiği tespit edilmiştir. Ayrıca sağlığın; yaşamı bir salgın ya da tedavi edilmesi gereken hastalık süreçleri gibi sunması, dolayısıyla hayatı tıbbileştirmesi, bireyleri sağlıkla ilişkili tüm ürünleri tüketmeye sevkettiği ortaya çıkmıştır.

JEL Codes:

REFERENCES

References: 

Adaş, E.B., (2013). “Piyasa ve Toplum Kıskacında Hekimlik”, içinde O. Belek (Ed.), Kapitalizm Sağlığa Zararlıdır, (ss. 205-217), 1. Baskı, İstanbul: Hayykitap.
Akalın, M.A., (2010). Toplumcu Tıp Sovyetler Birliği Deneyimi, 1. Baskı, İstanbul: Yazılama Yayınları. Akalın, M.A., (2012). Sosyalleştirmenin İdeolojisi, içinde F. Sayek (Ed.), TTB Raporları/Kitapları-2011 Türkiye’de Sosyalleştirmenin 50 Yılı, (ss. 19-27), 1. Baskı, Ankara: Türk Tabipler Birliği Yayınları.
Akalın, M.A., (2013). Toplumcu Tıbba Giriş, 1. Baskı, İstanbul: Yazılama Yayınları.
Akdeniz, N., (1977b). Osmanlılarda Hekim ve Deontolojisi, İstanbul: İstanbul Üniversitesi Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Yayınları.
Akdur, R., (2003). Sağlık Sektörü Temel Kavramlar Türkiye ve Avrupa Birliğinde Durum ve Türkiye’nin Birliğe Uyumu, No: 17, Ankara: Ankara Üniversitesi Avrupa Toplulukları Araştırma ve Uygulama Merkezi Araştırma Dizisi.
Aksakoğlu, G. ve Sönmez, Y., (2003). “Küreselleştirme ve Toplum Sağlığı”, Toplum ve Hekim, 18(3): 196-199.
Aksakoğlu, G., (2008). “Sağlıkta Sosyalleştirmenin Öyküsü”, Memleket Siyaset Yönetim Dergisi, (8): 1-41. Altıntaş, A. ve Doğan, H., (2003). “Osmanlı Esnaf Tabibinin Ahlak Eğitimi ve Değerleri (Fütüvvetnamelere Göre)”, Türk Dünyası Araştırmaları, (146): 59-83.
Altıntaş, H., (1999b). İslam Düşünce Tarihi, Yayın No: 1144, Eskişehir: T.C. Anadolu Üniversitesi Yayınları.
Arıklı, N., Tunçdoğan, T. ve Vardar, B., (1969). Semantik Akımları, 2. Baskı, İstanbul: Yeni İnsan Yayını.
Arslanoğlu, İ., (2012). “Hekimliğin Kesik Damarları”, içinde İ. Arslanoğlu (Ed.), Tıp Bu Değil, (ss. 125-134), 4. Baskı, İstanbul: İthaki Yayınları.
Arslanoğlu, K., (2012). “Hekimliğin Temel Hastalıkları: Sorular ve Yanıtları”, içinde İ. Arslanoğlu (Ed.), Tıp Bu Değil, (ss. 11-29) 4. Baskı, İstanbul: İthaki Yayınları.
Bauman, Z., (2001). Parçalanmış Hayat, (Çev. İ. Türkmen), 3. Baskı, İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
Bauman, Z., (2012). Küreselleşme, (Çev. A. Yılmaz), 4. Baskı, İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
Bayat, A.H., (2010). Tıp Tarihi, Pınarbaşı Matbaacılık, 2. Baskı, İstanbul: Merkezefendi Geleneksel Tıp Derneği Yayınları.
Belek, İ. ve Soyer, A., (1995). Sağlıkta Özelleştirme, 3. Baskı, İstanbul: Sorun Yayınları.
Berkes, N., (2012). Türkiye’de Çağdaşlaşma, 17. Baskı, İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.
Best, B., (2010). Marx And The Dynamic of The Capital Formation: An Aesthetics of Political Economy, New York: Palgrave Macmillan.
Süleyman Demirel Üniversitesi Vizyoner Dergisi, Yıl: 2016, Cilt: 7, Sayı: 16, ss.61-74.
Suleyman Demirel University The Journal of Visionary, Year: 2016, Volume: 7, Number: 16, pp.61-74.
72
Brody, H., (2000). “The Doctors As Therapeutic Agent: A Placebo Effect Research Agenda”, in A. Harrington (Ed.), The Placebo Effect: An Interdisciplinary Exploration, (pp. 77-92), Third Edition, New York: Harvard University Press.
Bryce, C., (1831). “Sketch of The State And Practice of Medicine At Constantinople”, Edinburgh Medical And Surgical Journal, (35): 1-12.
Bumin, T., (2012). Tartışılan Modernlik: Descartes ve Spinoza, 5. Baskı, İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.
Burke, P., (2000). Rönesans, (Çev. Ö. Akpınar), İstanbul: Babil Yayınları.
Bürgel, J.C., (1973). “Psychosomatic Methods of Cures In The Islamic Middle Ages”, Human-iora Islamica, (1): 157-172.
Bynum, W.F. and Porter, R., (1993). Medicine And The Five Senses, First Edition, New York: Cmabridge University Press.
Cevizoğlu, H., (1998). Özelleştirme, 3. Baskı, İstanbul: Beyaz Yayınları.
Çiçeklioğlu, M., (2011). “Türkiye’de Sağlık Reformları”, Uluslararası Sağlık Politikaları Birliği Avrupa Birimi XVI. Konferansı Kapitalizmin Krizi ve Sağlık, 29 Eylül-2 Ekim, Ankara.
Çiğdem, A., (2003). Aydınlanma Düşüncesi, 4. Baskı, İstanbul: İletişim Yayınları.
Çiğdem, A., (2012). Bir İmkân Olarak Modernite Weber ve Habermas, 4. Baskı: İstanbul: İletişim Yayınları.
Çotuksöken, B., (1988). “Ortaçağ ve Rönesans Üzerine Kimi Bilgiler”, Gergedan Dergisi, (13): 35-45.
Demirci, S., (2000). Modern Tıbbın Ötesi, 2. Baskı, İstanbul: İnsan Yayınları.
Dinç, G., (2007). Osmanlı Tıbbı (1299-1827), Tıp Tarihi ve Tıp Etiği Ders Kitabı, yayın No: 00249, İstanbul: İstanbul Üniversitesi Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Yayınları
Dinler, Z., (1996). Mikro İktisat, Gözden Geçirilmiş 11. Baskı, Bursa: Ekim Kitabevi.
Dollar, D., (2001). “Is Globalization Good For Your Health?”, Bulletin Of World Health Organization, (79): 827-833.
Elbek, O., (2013). “Hekimliğin Dönüşümü”, içinde O. Elbek (Ed.), Kapitalizm Sağlığa Zararlıdır, (ss. 219-233), 1. Baskı, İstanbul: Hayykitap.
Erdemir, A.D., (1996). Tıbbi Deontoloji ve Genel Tıp Tarihi, 1. Baskı, İstanbul: Güneş & Nobel Yayınları.
Fazlur Rahman, (1997). İslam Geleneğinde Sağlık ve Tıp Değişim ve Kimlik, (Çev. A. B. Baloğlu ve A.Çiftçi), 1. Baskı, Ankara: Ankara Okulu Yayınları.
Fişek, N., (1983). Halk Sağlığına Giriş, Yayını No:2, Ankara: Hacettepe Üniversitesi Dünya Sağlık Örgütü Hizmet Araştırma ve Araştırıcı Yetiştirme Merkezi.
Foucault, M., (2007). Normun Toplumsal Yayılımı, (Çev. I. Ergüden), 2. Baskı, İstanbul: Ayrıntı Yayınları. Freidson, E., (1988). Profession Of Medicine: A Study of The Sociology of Applied Knowledge, 1st Edition, Chicago: The University of Chicago Press.
Garaudy, R., (2014). Endülüs’te İslam, Düşüncenin Başkenti Kurtuba, 2. Baskı, İstanbul: Türk Edebiyat Yayınları Vakfı Yayınları.
Geertz, C., (1973). The Interpretation of Cultures: Selected Essays, New York: Basic Books.
Gerçeksever, S., (2009). Dünden Bugüne Şifacılık ve Ruhsal Şifa, 2. Baskı, İstanbul: Onbir Yayınları.
Göksu, M., (2008). İslam Filozoflarının Tıp Bilimine Katkıları (İbn Sînâ Örneği), Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Felsefe ve Din Bilimleri Ana Bilim Dalı İslam Felsefesi Bilim Dalı, Yayımlanmış Yüksek Lisans Tezi, Elazığ.
Güler, Ç., (2012). Yeni Tıp Sözlüğü, 1. Baskı, Ankara: Palme Yayıncılık.
Süleyman Demirel Üniversitesi Vizyoner Dergisi, Yıl: 2016, Cilt: 7, Sayı: 16, ss.61-74.
Suleyman Demirel University The Journal of Visionary, Year: 2016, Volume: 7, Number: 16, pp.61-74.
73
Güzelsarı, S., (2008). Küresel Kapitalizm ve Devletin Dönüşümü, 2. Baskı, İstanbul: Sosyal Araştırmalar Vakfı Yayınları.
Ibn Riwan, Ali., (1984). “Medieval islamic Medicine: Ibn Ridwan’s Treatise”, içinde , A. S. Gamal (Ed.), On The Prevention of Bodiliy Illness In Egypt, (Trans. M. W. Dols), First Edition, Berkeley: By University of California Press.
Illich, I., (2011). Sağlığın Gaspı, (Çev. S. Sertabiboğlu), 2. Baskı, İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
Jameson, F., (1971). Marxism And Form, Princeton: Princeton University Press.
Kant, I., (2000). “Aydınlanma Nedir? Sorusuna Yanıt”, (Çev. N. Bozkurt) Toplumbilim Dergisi Aydınlanma Özel Sayısı, (11): 17-21.
Labonte, R., (2004). “Globalization, Health And The Free Trade Regime: Assessing The Links”, Perspectives On Global Development And Technology, 3(1-2): 47-72.
Lewis, B., (1965). “The Impact of The French Revolution On Turkey”, içinde G.S. Metraux and C. Francois, The New Asia Readings In The History of Mankind, (pp. 31-59), First Edition, Canada: Unesco.
Leys, C., (2010). “Sağlık ve Kapitalizm”, içinde L. Panitch (Ed.), Kapitalizmde Sağlık Sağlıksızlık Semptomları, (ss. 15-42), (Çev. C. Leys ve U. Haskan,), 1. Baskı, İstanbul: Yordam Kitap.
Magner, L.N., (1992). A History of Medicine, New York: Marcel Dekker Inc.
Miller, R.A., (2013). Fıkıhtan Faşizme: Osmanlı’dan Cumhuriyet’e Günah ve Suç, (Çev. H. Çilingir), 1. Baskı, İstanbul: Ufuk Yayınları.
Mooney, G., (2014). Ulusların Sağlığı Yeni Bir Ekonomi Politiğe Doğru, (Çev. C. Terzi), 1. Baskı, İstanbul: Yordam Kitap.
Panofsky, E., (1988). “Rönesans: Kendini Tanımlamak mı, Kendini Tanımamak mı?”, Gergedan Dergisi, (Çev. Ö. Madra), (13): 22-25.
Porter, R., (2006). Cambridge Illustrated History of Medicine, Third Printing, United Kingdom: Cambridge University Press
Prioreschi, P., (2001). A History Of Medicine Volume IV: Byzantine And Islamic Medicine, First Edition, Omaha: Horatius Press.
Ritzer, G., (2011). Toplumun McDonaldlaştırılması Çağdaş Toplum Yaşamının Değişen Karakteri Üzerine Bir İnceleme, (Çev. Ş. S. Kaya), 2. Baskı, İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
Saklı, A.R., (2013). “Fordizm’den Esnek Üretim Rejimine Dönüşümün Kamu Yönetimi Üzerindeki Etkileri”, Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 12(44): 107-131.
Sandel, M., (2014). Liberalizm ve Adaletin Sınırları, (Çev. A. E. Zeybekoğlu), 1. Baskı, Ankara: Dost Kitabevi.
Sarı, N., (1983). “Osmanlılarda Tıphanenin Kuruluşuna Kadar Tıp Eğitimi”, Türk Dünyası Araştırmaları Dergisi, (22): 153-164.
Saybaşılı, K., (2002). Liberalizm Refah Devleti ve Eleştiriler, 2. Baskı, İstanbul: Bağlam Yayıncılık.
Shefer-Mossensohn, M., (2003). “Charity And Hospitality: Hospitals In The Ottoman Empire In The Early Modern Period”, in M. D. Bonner, M. Ener and A. Singer (Ed.), Poverty And Charity In Middle Eastern Contexts, (pp. 121-143) First Edition, New York: State University of New York Press.
Soyer, A., (2004). Küreselleşmeye Darbeden Ak Partiye Sağlığın Öyküsü, 1. Baskı, İstanbul: Sorun Yayınları.
Tez, Z., (2010). Tıbbın Gizemli Tarihi, 2. Baskı, İstanbul: HayyKitap.
Touraine, A., (2004). Modernliğin Eleştirisi, (Çev. H. Tufan), 5. Baskı, İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.
Turan, N., (2004). Türkiye’de Sağlık Hizmetleri ve Sağlık Sektöründe Temel Sorunlar: Çözüm İçin Sağlık Kooperatifçiliğinden Yararlanma Gereği ve Olanakları, No:1555, Eskişehir: T.C. Anadolu Üniversitesi Yayınları.
Süleyman Demirel Üniversitesi Vizyoner Dergisi, Yıl: 2016, Cilt: 7, Sayı: 16, ss.61-74.
Suleyman Demirel University The Journal of Visionary, Year: 2016, Volume: 7, Number: 16, pp.61-74.
74
Turner, B.S., (1996). The Body & Society-Explorations In Social Theory Theory Culture & Society, First Edition, London: Sage Publishing.
Turner, B.S., (2011). Tıbbi Güç ve Toplumsal Bilgi, (Çev. Ü. Tatlıcan), 1. Baskı, Bursa: Sentez Yayınları.
Uzluk, F.N., (1958). Genel Tıp Tarihi, Ankara: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Yayınevi.
Yerebakan, M., (2000). Özel Hastaneler Araştırması, No:2000-26, İstanbul: İstanbul Ticaret Odası Yayın.
Zülfikar-Aydın, M.B., (2005). “Osmanlı Tıbbında ‘Müfred Devâ’ Kullanımı ve ‘Müfredât’ Eserlerinin Genel Özellikleri”, Osmanlı Bilimi Araştırmaları, 6(2): 299-315.

Thank you for copying data from http://www.arastirmax.com