You are here

DİL VE KÜLTÜR ÖĞRETİM MATERYALİ OLARAK KLASİK ŞERH METİNLERİ

CLASSICAL COMMENTARY TEXTS AS LANGUAGE AND CULTURE TEACHING MATERIAL

Journal Name:

Publication Year:

DOI: 
http://dx.doi.org/10.7827/TurkishStudies.12622

Keywords (Original Language):

Abstract (2. Language): 
From the past till present date, many methods have been developed and tested in the language teaching field. Works written in different languages to read and understand the needs of the Ottoman period, led to the writing of grammar books. Beside that many works (Mevlana's Masnawi, Sa’di's Bostan and Gulistan, Attar's Mantıku't-Tayr and Pendnâme and the diwan’s of Hafize Shirazi, Molla Jamî, Saibe Tebrizi, Shawkate Bukhari and Orfi Shirazî etc.) had been translated and explained with the same purpose. The translated and explaned works which had been written in the same contex, has not only led to the understanding and commentary of the reader but also has an aim of teach the language of the work which is being annotated. The usage of the methods for teaching of base language like gramatical commentarys, base-suffix commentarys, word datas, word etymologies, synonymsantonyms examples, literary art commentarys, sentence translations etc. and the usage of commentary books for teaching Persian in Ottoman madrasah, support that idea. The presentation of the language teaching methods which had been used from the Ottoman Period to modern day in the field of teaching will bring new perspectives. In this study, beside the language teaching methods in classical commentary works written in Persian language, the culture of teaching which is a different point of language teaching technics will be detected and recommendations for the use of contemporary language teaching methods will be presented.
Abstract (Original Language): 
Dil öğretimi alanında geçmişten günümüze birçok farklı yöntem ve metot geliştirilmiş ve denenmiştir. Osmanlı döneminde fethedilen topraklarla birçok farklı dili konuşan bir tebaanın yönetimi, farklı dillerde yazılmış eserleri okuma-anlama ihtiyacı, gramer, akaid kitaplarının ve lügatlerin yazılmasını gerekli kılmıştır. Bununla birlikte dolaylı olarak aynı amaçla özellikle Farsçadan birçok eser (Mevlânâ’nın Mesnevî’si, Sa’dî’nin Bostan ve Gülistan’ı, Attar’ın Mantıku’t-Tayr ve Pend-nâme’si, Hâfız-ı Şirâzî, Molla Câmî, Saib-i Tebrizî ve Urfî-i Şirazî’nin vs. dîvânları) tercüme ve şerh edilmiştir. Bu çerçevede ortaya çıkan tercüme ve şerh çalışmalarının, metni anlama ve anlamlandırma amacının bulunmasının yanı sıra okuyucuya, şerh edilen eserin dilini öğretme amacı da bulunmaktadır. Bu durumu şerh metinlerindeki gramatikal izahlar, ek-kök izahları, lügat bilgisi, kelime etimolojileri, eş ve zıt anlamlı kelime örnekleri, edebî sanat izahları, cümle çevirileri, kaynak dilin öğretimine yönelik tekniklerin kullanılması ve Osmanlı medreselerinde birçok şerh metninin Farsça öğretiminde ders kitabı olarak okutulmuş olması desteklemektedir. Osmanlı döneminde dil öğretiminde kullanılan ve geliştirilen tekniklerin günümüzde bu alanda eğitim veren eğitimcilere ulaştırılması dil öğretimine yeni bakış açıları kazandıracaktır. Bu çalışmada, Farsça eserlere yazılan klasik şerh metinlerinde yer alan dil öğretim tekniklerinin yanı sıra dil öğretiminin başka bir boyutu olan kültür öğretiminde kullanılan teknikler de tespit edilerek bu metotların günümüz dil öğretimi alanında kullanımına yönelik öneriler sunulacaktır.

REFERENCES

References: 

Arıoğlu, Sibel. Uzun, Tarık. (2010). Hikâye Anlatım Metodu İle İlköğretim Öğrencilerine Yabancı
Dil Öğretimi. E-Journal of New World Sciences Academy, Educational Sciences, 5(4).1670-
1676.
Arslan, Hacer. (2004). Sûdî'nin Şerh-i Divân-ı Hâfız'ının II. cildinde Klâsik Türk edebiyatı ile ilgili
kavramlar. (Yayımlanmamış YL Tezi). Kırıkkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü,
Kırıkkale.
Başçetin, Mustafa Yasin. (2014). Şerh-i Kasâ’id-i Mevlânâ Şevket ve Sistematik Şerh Sözlüğü.”
(Yayımlanmamış YL Tezi). Yıldırım Beyazıt Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü,
Ankara.
Bektaş, Ömer. (1993). Rusûhî İsmail Efendi ve Mesnevî-i Şerîf Şerhi. (Yayımlanmamış YL Tezi).
Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
Brown, H. D. (2001). Teaching by Principles: An Interactive Approach to Language Pedagogy.
London: Longman.
Canpolat, Hülya. (2000). Lâmi’î Çelebi’nin Dîbâce-i Gülistan’ı. (Yayımlanmamış YL Tezi). Ege
Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.
Ceylan, Ömür. (2007). Tasavvufî Şiir Şerhleri, İstanbul: Kapı Yay.
88 Mustafa Yasin BAŞÇETİN
Turkish Studies
International Periodical for the Languages, Literature and History of Turkish or Turkic
Volume 12/34
Çınarcı, Mehmet Nuri. (2011). Mustafa Şem'i'nin Şerh-İ Divan-ı Şâhî Adlı Eseri: İnceleme-Tenkitli
Metin-Sözlük. (Yayımlanmamış Dr. Tezi). Yüzüncü Yıl Üniversitesi Sosyal Bilimler
Enstitüsü, Van.
Dağlar, Abdülkadir. (2009). Şem’î Şem’ullâh: Şerh-i Mesnevî (I. cilt): inceleme-tenkitli metin-sözlük.
(Yayımlanmamış Dr. Tezi). Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Kayseri.
Demirel, Ö. (2004). ELT Methodology. İstanbul: Pegem A Yayıncılık.
Dâniş Ahmed Efendi; Şerh-i Divan-ı Selim-i Evvel (Destaviz-i Daniş), İÜ Nadir Eserler
Kütüphanesi, TY04709.
Gök, Taner. (2014). Şem’î Şem’ullâh ve Şerh-i Subhatü’l Ebrâr’ı. (Yayımlanmamış Dr. Tezi).
Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Çanakkale.
Güneş, Firdevs. (2011). Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 8(15). 123-
148.
Güntan, Zekiye. (2010). Muhammed Murâd Nakşibendî ve Hülâsâtü’ş-Şürûh Adlı Mesnevî
Şerhinden İlk 1001 Beyit. Konya: T.C. Konya Valiliği İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü
Yayınları.
Muhammet, İnce. (2012). Şemî’nin Mantıku’t-Tayr Şerhi. Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler
Enstitüsü, (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Ankara.
Öktay, Nesrin. (2008). Muhammed Esad Dede ve Mesnevî Şerhi. (Yayımlanmamış YL Tezi).
Marmara Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü, İstanbul.
Özdemir, Mehmet. (2013). İsmâîl Rüsûhî-yi Ankaravî Şerh-i Mesnevî (Mecmû’atu’l-Letâyif ve
Matmûratu’l-Ma’ârif) (Iv. Cilt) (İnceleme-Metin-Sözlük). (Yayımlanmamış Dr. Tezi.)
Bozok Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yozgat.
Özkan, Ömer. (2011). Hermeneutik ve Klasik Metin Şerhi, III. Klasik Türk Edebiyatı Sempozyumu
(Prof. Dr. Cem Dilçin Adına). Erciyes Üniversitesi, Kayseri. 270-271.
Öztürk, Şeyda. (2007). Şem’î’nin (15.-16.yy) Mesnevi Şerhi: İlk Türkçe Manzum Mesnevi Şerhi.
(Yayımlanmamış Dr. Tezi). Marmara Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü,
İstanbul.
Şahin, Oğuzhan. (2012). Şem’i Şem’ullah, Şerh-i Mesnevi (III-IV. ciltler): inceleme-tenkitli metinsözlük.
(Yayımlanmamış Dr. Tezi) Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kayseri.
Şimşek, Adnan. (2004). Sûdî'nin Şerh-i Dîvân-ı Hâfız'ının 1. cildinde Klâsik Türk edebiyatı ile ilgili
kavramlar. (Yayımlanmamış YL Tezi). Kırıkkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü,
Kırıkkale.
Tanyıldız, Ahmet. (2010). İsmâîl Rusûhî-yi Ankaravî-Şerh-i Mesnevî (Mecmûatul-Letâyif ve
Matmûratul-Maârif I. Cilt): İnceleme-Metin-Sözlük. (Yayımlanmamış Dr. Tezi). Erciyes
Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kayseri.
Vardar, B. (2002). Açıklamalı Dilbilim Terimleri Sözlüğü. İstanbul: Multilingual Yay.
Yakut, Emrullah. (2008). Saib-i Tebrizî Divanı Şerhi'nin incelenmesi. (Yayımlanmamış YL Tezi).
İstanbul Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü, İstanbul.
Yılmaz, Ozan. (2008). 16. yüzyıl şârihlerinden Sûdî-i Bosnevî ve Şerh-i Gülistân’ı: İnceleme-Tenkitli
Metin. (Yayımlanmamış Dr. Tezi). Marmara Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü,
İstanbul.
Yılmaz, Ozan. (2004). Urfî’nin kasidelerine yazılan Türkçe şerhler. (Yayımlanmamış YL Tezi).
Gaziantep Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Gaziantep.

Thank you for copying data from http://www.arastirmax.com