You are here

PALEOLİTİK DÖNEMDE İNSAN TÜRLERİ

HUMAN CATEGORIES IN THE PALEOLITHIC PERIOD

Journal Name:

Publication Year:

Author NameUniversity of Author
Abstract (2. Language): 
The Palaeolithic period is the longest and most troublesome process of human life. The period that lasted about 2 million years is divided into lower, middle and upper paleolithic periods. The Lower Paleolithic period is defined by the art technology of Ashölyen in Olduvans and France in Africa. Human species living in this period are Homo Habilis, H. Rudolfensis, H. Erectus, H. Ergaster, H. Antecessor and H. Heidelbergensis. H. Habilis, a skilled human being, is generally regarded as a cult of Australopithecus Africanus at the stage of evolution. For many scientists, the first tool-making was the Homo Habilis species. In the Lower Paleolithic period, people's lives were formed according to the hunting and gathering order, and since there was no professional hunting, people hunted the injured animals or were fed with carcasses of the predators. The Middle Palaeolithic period is composed of two glaciers and a glacier from the interglacial period, that is, after a long and warm period, between about 250,000 and 45,000 years. In the Middle Paleolithic period, Homo Erektus left his place to the Neanderthals. The Neanderthal type is from the find in Germany. The Neanderthals lived in small hunting groups, and their instrument technology was Musteriyen-Levallois. This tool derives its roots from Ashoyan tool technology, although the tool is regionally different, it is considered a decisive factor for the Middle Paleolithic period. Musteriyen- Levallois is the name of instrument technology taken from the center of Le Moustei find in the Dordogne region in France. Neanderthals are a kind of concept that develops abstract thought and is the first to conceive death. The burial tradition and the dead gift were among the first to be seen in the Middle Palaeolithic period. The formation of the human being in the real sense has occurred with the emergence of the Homo Sapiens Sapiens strain in the Upper Paleolithic period. With the burial tradition of the cave wall paintings of the Upper Palaeolithic period and the addition of grave gifts, it is worth mentioning that there are regional differences in the cultural sense.
Abstract (Original Language): 
Paleolitik dönem insanlığın yaşadığı en uzun ve en zahmetli süreçtir. Yaklaşık 2 milyon yıl devam eden dönem kendi içinde alt, orta ve üst paleolitik dönem olarak ayrılmaktadır. Alt Paleolitik dönem Afrika’da bulunan Olduvan ve Fransa’da bulunan Aşölyen alet teknolojisiyle tanımlanmaktadır. Bu dönemde yaşayan insan türleri Homo Habilis, H. Rudolfensis, H. Erectus, H. Ergaster, H. Antecessor ve H. Heidelbergensis’tir. Becerikli İnsan anlamına gelen H. Habilis’in, evrim basamağında, Australopithecus Africanus’tan türediği genel olarak kabul edilmektedir. Pek çok bilim insanına göre, ilk alet yapımı Homo Habilis türüyle ortaya çıkmıştır. Alt Paleolitik dönemde insanların yaşamı avcılık ve toplayıcılık düzenine göre oluşmuştu, profesyonel avcılık olmadığı için insanlar ya yaralı hayvanları avlıyorlar ya da yırtıcı hayvanların geride kalan artıklarıyla beslenip leş yiyiciliği yapıyorlardı. Orta Paleolitik dönem günümüzden yaklaşık 250.000-45.000 yılları arasında, iki buzul, iki de arada kalan buzul arası dönemden uzun ve sıcak bir dönemden sonra gelen bir buzul çağdan oluşmaktadır. Orta Paleolitik dönemde Homo Erektus yerini Neandertal insan türüne bırakmıştır. Neandertal türü ismini Almanya’daki buluntu yerinden almıştır. Neandertaller küçük avcı grupları halinde yaşamışlardır ve ortaya koydukları alet teknolojisi Musteriyen- Levallois’tir. Bu alet kökenini Aşölyen alet teknolojisinden almaktadır, alet bölgesel farklılık göstermesine rağmen Orta Paleoltik dönem için belirleyici kabul edilmektedir. Musteriyen- Levallois alet teknolojisi adını Fransa’daki Dordogne bölgesinde saptandığı yer Le Moustei buluntu merkezinden almaktadır. Neandertal türü, soyut düşünceyi geliştiren ve ilk defa ölümü kavramış bir türdür. Mezar geleneği ve ölü hediyesi Orta Paleolitik dönemde görülmeye başlanan ilkler arasındaydı. Gerçek anlamda insanın oluşumu Üst Paleolitik dönemde Homo Sapiens Sapiens türünün ortaya çıkışıyla olmuştur. Üst Paleolitik dönem mağara duvar resimlerinin yapıldığı, mezar hediyelerinin eklendiği ölü gömme geleneğiyle, kültürel anlamda bölgesel farklılıkların oluştuğu gerçekten adından bahsedilmeye değer bir süreçtir.
66
85

REFERENCES

References: 

AKIN G., GÜLTEKİN T., KOCA ÖZER B., (2004). “İnsanın Evrim Sürecine Ait Bir Hipotezin Değerlendirilmesi”, Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Dergisi, 44-1, ss.111-124, Ankara.
AKURGAL, E., (1990) . Anadolu Uygarlıkları, Net Turistik Yayınları, İstanbul.
ARSEBÜK, G., HOWELL, C.F., ÖZBAŞARAN, M., (1990). “Yarımburgaz 1988”, XI Kazı Sonuçları Toplantısı, Ankara, ss.9-38.
ARSEBÜK, G., (1991). “Yarımburgaz 1989”, XII Kazı Sonuçları Toplantısı, Ankara, ss.17-41.
ARSEBÜK, G., (1992). “Yarımburgaz 1990”, XIII Kazı Sonuçları Toplantısı, Ankara, ss.1-21.
ARSEBÜK, G., (1995). “İstanbul’un En Eski Yerleşim Merkezi: Yarımburgaz Mağarası”, Focus, 2, ss.78-82.
ARSEBÜK, G., (2011). “Trakya’da Eski Bir Yerleşim Yeri: Yarımburgaz Mağarası”, Anadolu Araştırmaları, 14, ss.33-50.
ARSEBÜK, G.,(2012). Tarih Öncesi Dönemden Bazı Yansımalar, Ege Yayınları, İstanbul.
ARSEBÜK, G., (2014). İnsan ve Evrim. Ankara.
ATLI BALKAN, N., SLIMAK, L., AÇIKGÖZ,F., (2006). “Kömürcü-Kaletepe, 2004”, 27. Kazı Sonuçları Toplantısı, C.2, Ankara, ss.383-390.
ATLI BALKAN, N., SLIMAK, L., KUHN, S., AÇIKGÖZ,F., (2007). “Kömürcü- Kaletepe Paleolitik Dönem Kazıları 2005”, 28. Kazı Sonuçları Toplantısı, C.2, Ankara, ss. 125-140.
AYDINGÜN, Ş, (2013). “İstanbul’un Avrupa Yakasından Alt Paleolitik Çağ’a Ait “İki Yüzeyli Alet”, İstanbul Araştırmaları Yıllığı, 2, ss.55-56.
AYDINGÜN, Ş., (2016). “Yarımburgaz Mağarası’nda Son Durum”, Arkeoloji ve Sanat Dergisi, 152, İstanbul, ss. 217-230.
BOGUCKİ, P., (2013). İnsan Toplumunun Kökenleri, Kalkedon Yayınları, İstanbul.
CHILDE, G., (2014). Tarihte Neler Oldu?, Kırmızı Yayınları, İstanbul.
ÇAKMAK, D., (2012). Hitit İmparatorluğunun Toplumsal ve İktisadi Yapısı, Libra Kitapçılık ve Yayıncılık, İstanbul.
DİAKOV, V. KOVALEV, S. ( 2014). İlkçağ Tarihi, C.I, İstanbul.
GÜLEÇ, E., HOWELL, F.C., WHİTE, T.D., KARABIYIKOĞLU, M., (2002). “Anadolu’da İlk İnsan İzleri: Dursunlu Alt Paleolitik Buluntu Yeri”. Ankara Üniversitesi Dil Tarih Coğrafya Fakültesi Antropoloji Dergisi, S. 15, ss. 79-90, Ankara.
GÜLEÇ, E. S., (2016). “İnsanlığın En Uzun Göçü”, Aktüel Arkeoloji, Kasım-Aralık, S.54, ss.28-45.
85 Paleolitik Dönemde İnsan Türleri
Uluslararası Amisos Dergisi / Cilt 2, Sayı 3, Aralık 2017
HOWELL F. C., ARSEBÜK G., KUHN , S. L. (1966). “The Middle Pleistocene Lithic Assemblage from Yarimburgaz Cave, Turkey”, Paléorient, Vol. 22 N. 1: ss.31-49
JELİNEK, A. J., (1980). “İstanbul Boğazının Doğu Yakasındaki Vadilerden Paleolitik Buluntular”, Güneydoğu Anadolu Tarihöncesi Araştırmaları, İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Yayınları, İstanbul, ss. 309-315.
KANSU, Ş. A. (1966). “Haberler- Kazılar ve Marmara ve Trakya Bölgesinde Tarih Öncesi Araştırmaları”, Belleten XXX/119: ss. 491-492.
KANSU, Ş. A. (1972) “Yarımburgaz (Küçükçekmece-İstanbul) Mağarası’nda Türk Tarih Kurumu Adına Yapılan Prehistorya Araştırmaları ve Tuzla Kalkolitiğinde Yeni Gözlemler”, Türk Tarih Kongresi VII/1: ss.22-30.
KÖKTEN, İ. K., (1952). “Anadolu’da Prehistorik Yerleşme Yerlerinin Dağılışı Üzerine Bir Araştırma”, Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih Coğrafya Fakültesi Dergisi, C.10, S.3-4, ss. 167-188.
KÖKTEN, İ. K., (1959). “Tarsus – Antalya Arası Sahil Şeridi Üzerinde ve Antalya Bölgesinde Yapılan Tarihöncesi Araştırmaları Hakkında”, Türk Arkeoloji Dergisi, S. VIII-2, Ankara, ss. 10-16.
KÖKTEN, İ. K. (1963). “İstanbul’un Batısında Eskitaş (Paleolitik) Devrine Ait Yeni Buluntular”, Dil ve Tarih Coğrafya Fakültesi Dergisi 20/3-4: ss. 277-278.
LEAKEY,R., (2006). İnsanın Kökeni. Varlık Yayınları, İstanbul.
LEAKEY, R., LEWİN, R., (1998). Göl İnsanları / Evrim Sürecinden Bir Kesit, Tübitak Popüler Bilim Kitapları, Ankara.
LEWİN, R., (2015). Modern İnsanın Kökeni. Say Yayınları, İstanbul.
ÖZBEK, M.,(2007). Dünden Bugüne İnsan, İmge Kitabevi Yayınları, Ankara.
ÖZDOĞAN, M.,(2010). Paleolitik Çağ İlk Adımlar, Arkeotlas Tarih Öncesinden Demir Çağı’na Anadolu’nun Arkeoloji Atlası, Doğan Burda Dergi ve Yayıncılık,ss 30-47, İstanbul.
SAGONA, A. , ZIMANSKY, P. ,(2015). Arkeolojik Veriler Işığında Türkiye’nin En Eski Kültürleri- MÖ. 1000000-550, Arkeoloji ve Sanat Yayınları, İstanbul.
SLIMAK, L., DİNÇER, B., ATLI-BALKAN, N., (2005). “Anadolu’da En Eski İnsan İzleri”, Cumhuriyet Bilim Teknik, 987, ss.6-7.
ŞENEL, A. (1982). İlkel Topluluktan Uygar Topluma, Ankara.
YALÇINKAYA, I., (1983). “Samsat-Şehremuz Tepesi Çevresi Paleolitik Çağ Yüzey Araştırmaları”, I Araştırma Sonuçları Toplantısı, ss.13-20, İstanbul.
YALÇINKAYA, I., (1992). “1990 Yılı Karain Kazıları”, XIII Kazı Sonuçları Toplantısı, C.I, Ankara, ss. 33-54.
YALÇINKAYA, I.,(2009). “Eski Anadolu Uygarlıkları”. Kültür ve Turizm Bakanlığı Türkiye Kültür Portalı Projesi. ss. 1-14.Ankara.
YALÇINKAYA, I., ÖZÇELİK, K., KARTAL, M., TAŞKIRAN, H., (2009). “Türkiye’de İki Yüzeyli Alet İçeren Kültürlerin Dağılımı”, Anadolu / Anatolia, 35, ss.1-38.

Thank you for copying data from http://www.arastirmax.com