ÖZ-ERİŞİMDE DENEME BAĞIMSIZ KENDİGÜDÜMLÜ ÖĞRENİMDE MODEL GELİŞTİRME VE UYGULAMA

İngilizce ile ilgili en önemli sorun, bu dili yıllarca öğrenmeğe çalışan kişilerin, sınırlı kullanım koşulları nedeni ile yetersiz kalmalarıdır. Başlangıç düzeyini aşmış, olumsuz deneyimler ile öğretime ara vermiş ya da yeterli düzeye erişemediğinden bu işten bezmiş pek çok kişi, zaman içinde, gereksinim doğduğundan, ancak sınıf içinde bir öğretici tarafından öğretileceği inancı ile "temel sağlam olsun" diye öğretime yeniden başlamak zorunda kalmaktadır. İngilizce öğretimi kurumlarda genel-temel çekirdek İngilizce çerçevesinde düzenlenmiş olduğundan, bu kişilere, çoğunlukla, aynı öğrenme nesneleri aynı ya da benzer biçimde sunulmaktadır. Oysa gerekli olan kullanım boyutunda ilerleyebilmektir. Dil öğretiminde, hem "dil kullanımının" hem de "öğrenmenin" bireysel olması, "kişinin" konu odağı olarak ele alınmasına yol açmıştır. Dil kullanımı, bireyin açık uçlu, özgün üretimidir. Kişiye özgü, kişinin istemi ile ortaya koyduğu etkinlik, o dilin edinilmesi sonucu gerçekleşir. Edinime, kişinin usunda oluşan bir tür düzenli "doldurma-yükleme" ile varılır. Konunun bu denli bireysel olmasına karşın, dil, toplum içinde işlevseldir. Dilin topluluk içinde kullanımı, somut, nesneldir. Bu neden ile geleneksel öğretimde, biçimsel oturumlarda sürdürülmeğe çalışılmıştır. Kaynakların çok daha verimli bir biçimde kul¬lanılabileceği bireysel, öz denetimli öğrenme örnekleri, son yıllarda vurgulanmaya başlanmış ise de, bu alanda girişimler oldukça sınırlıdır. Bu çalışmanın amacı, geleneksel, alışılagelmiş biçimsel sınıf içi öğretimden daha farklı bir uygulamayı tanıtmak, olabilirliğini, geçerliliğini, verimliliğini tartışmaya açmaktır. Bireyselleştirilmiş öğretimde, her öğrencinin bireysel özellikleri, kişilikleri, gereksinimleri, ilgi alanları, eğilimleri göz önüne alınır. Bu her öğrenci için özel amaçlar, yöntem, izlence, öğrenme hızı belirleme anlamına gelmektedir. Bu tür öğrenme, kurumsal bağlamdan ayrı "bağımsız", öğrencinin yöntem araç ve gereçlerini özgürce kendisinin seçmesi durumunda "kendi güdümlü" olarak adlandınlır.(Demircan,1990: 128)Kendi güdümlü öğretimin ön koşulu öğrencinin, öğrenme sorumluluğunu tümü ile kendisinin üstlenmesidir. Özde, öğretimde bu, doğal zorunluluktur, öğretici "öğrenme"de yol gösterici, yardımcıdır. Öğrenme her zaman bireysel bir etkinliktir. Kendi güdümlü öğretimde öğrenci geleneksel öğretimde, öğreticinin olarak belirlenen "yargı" , "yürütme" işlevlerini de yerine getirmekle yükümlüdür. Sürekli olarak kendim denetlemek, sorgulamak, değerlendirmek konumundadır. Kaynaklarını, başvuru kitaplarını, sözlüklerim ve öbür dil gereçlerini tanıyabilmeli, seçebilmeli, kullanabilmelidir. Demircan (1990:127), Altman (1971)'dan bireyselleştirilmiş öğretimin özelliklerini şöyle alıntılamıştır: