You are here

TÜRK DÜNYASINDA ORTAK BİR TEMA: GÜL İLE BÜLBÜL1 Hırkatî, Salâhî, Rifâî, Kara Fazlî, İznikli Bekâyî’de Gül ile Bülbül Temasının Karşılaştırılması

A Common Theme In Turkic World: Rose And Nightingale The Comparative That Is ThemeOf The Rose And Nightingale In The Hırkati, Salahi, Rifai, Kara Fazli and İznikli Bekayi

Journal Name:

Publication Year:

Author NameFaculty of Author
Abstract (2. Language): 
Allegoric love imagined to be experienced between the rose and nightingale is a common theme seen in the Eastern and Western literatures. In Turkish literature, this theme that has begun to be seen independently as of 13th century with the impact of the Persian literature had been used as a common literary motif within the Central Asian and Anatolian (Ottoman) geographies where the two separate written languages as the Eastern Turkish (Chagatai Turkish) and the Western Turkish (Ottoman Turkish) which are extremely important for Turkic world and culture were effective. Mevlana, Rifâî, Kara Fazlî, İznikli Bekâyî, Ömer Fuadî, Birrî Mehmed Dede wrote such works of art with the theme of rose and nightingale in the Western Turkish and such poets and authors as Niyazî, Gazi Giray Han, Molla Gurbetî, Hırkatî, Muhammed Ebu Salâhî, Molla Elem Şehryarî, and Abdurrahim Otuz İmenî wrote the same in the Eastern Turkish. However, this common theme that we see within both Turkic fields shows significant differences in respect of the plot, heroes/heroines, and discussion of the subject matter. In this paper, the works with the theme of rose and nightingale written in the field of the Eastern Turkic (Central Asia) at first were listed, which have not been laid much emphasis on so far, and secondly, the works that were written within two different fields had been compared in respect of plot, heroes/heroines, and discussion of the subject matter, and the similar and the different aspects of them and the reasons for such similarities and differences had been emphasized. Thus, with the works written within the field of the Eastern Turkic being involved in, it was pointed out that the subject matter which have been usually discussed as the Western Turkic (Anatolia or Ottoman)-centered in the studies have become a common theme in the Turkic world, and the rose and nightingale theme was considered as a whole.
Abstract (Original Language): 
Gül ile bülbül arasında yaşandığı hayal edilen alegorik aşk, Doğu ve Batı edebiyatlarında karşılaşılan ortak bir temadır. Türk edebiyatında ise Fars edebiyatının etkisiyle XIII. yüzyıldan itibaren müstakil olarak görülmeye başlanan bu tema, Türk dünyası ve kültürü için son derece önemli olan Doğu Türkçesi (Çağatay Türkçesi) ve Batı Türkçesi (Osmanlı Türkçesi) gibi iki ayrı yazı dilinin etkin olduğu Orta Asya ve Anadolu coğrafyalarında ortak bir edebî motif olarak işlenmiştir. Mevlana, Rifâî, Kara Fazlî, İznikli Bekâyî, Ömer Fuadî, Birrî Mehmed Dede Batı Türkçesiyle; Niyazî, Gazi Giray Han, Molla Gurbetî, Hırkatî, Muhammed Ebu Salâhî, Molla Elem Şehryarî, Abdurrahim Otuz İmenî gibi şair ve yazarlar ise Doğu Türkçesiyle gül ile bülbül temalı eserler kaleme almışlardır. Ancak her iki Türklük sahasında da karşımıza çıkan bu ortak tema olay örgüsü, kahramanlar, konunun işlenişi bakımından önemli farklılıklar göstermektedir. Bu makalede öncelikle şimdiye kadar üzerinde çok fazla durulmayan Doğu Türklük (Orta Asya) sahasında kaleme alınan gül ile bülbül temalı eserler sıralanmış; ikinci olarak iki ayrı sahada yazılan bu eserler olay örgüsü, kahramanlar, konunun işlenişi bakımından karşılaştırılıp benzer ve farklı yönleri ve bunların sebepleri üzerinde durulmuştur. Böylece genellikle çalışmalarda Batı Türklük sahası (Anadolu veya Osmanlı) merkezli olarak değerlendirilen konu, Doğu Türklük sahasında yazılan eserlerle birlikte ele alınarak Türk dünyasında ortak bir tema olan gül ile bülbül bir bütün hâlinde değerlendirilmiştir.
48
71

REFERENCES

References: 

AGİŞ, Fazıl (1994), Abdurrahman Utuzimeni’nin Gül ü Bülbül’ü ve Türk Edebiyatında Gül ü Bülbül Yazanlar, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Konya: Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
AYAN, Hüseyin (1981), Rifâ’î Bülbülname, Emek Matbaası, (b.y.).
BAKIRCI, Fatih (2015), Doğu Türklük Sahasında Gül ve Bülbül: Salâhî Gül ü Bülbül-I, Saarbücken: Türkiye Alim Kitapları.
BOLTABAYEV, Saidbek (2012), Muhabbetnâme ve mihnetkâm: (Transkripsiyon-Gramer İncelenmesi),Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul: İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
BUĞRA, Mehmet Emin (1987), Şarkî Türkistan Tarihi, Ankara.
Bursalı Mehmed Tahir (1333), Osmanlı Müellifleri, C: 2, İstanbul.
Bursalı Mehmed Tahir (1335), Kırım Müellifleri, İstanbul.
CAFEROĞLU, Ahmet (1984), Türk Dili Tarihi II, İstanbul: İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Yayınları.
CANPOLAT, Mustafa (1995), Ali Şir Nevâyî Lisanü’t-Tayr, Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
ÇELİK, Bilal (2012), Saidiye Hanlığı ve Hocalar Devri Kaynakları (1514-1762), History Studies Internatıonal Journal of History, Vol. 4, 65-89
71
Fatih BAKIRCI
DMITRIEVA, L. V. (2002), Katalog Tyurkskih Rukopisey,Moskova: İnstituta Vostokovedeniya Rossiyskoy Akademi Nauk,İzdateliskay Firma Vostoçnay Literatura Ran.
ECKMANN, Janos (1988), Çağatayca El Kitabı, Çev. Günay Karaağaç, İstanbul: Edebiyat Fakültesi Basımevi.
EĞRİ, Saadettin (2001), Bir Bursa Efsanesi Bahar Sultânı ile Kış Şehriyârı'nın Uludağ'da Savaşı (Münâzara-i Sultân-ı Bahâr Bâ-Şehriyâr-ı Şitâ), İstanbul: Kitabevi Yayınları.
EKREM Erkin (1996), “Doğu Türkistan’da Sûfî Hocalar”, Ankara: Erdem, C: VIII, S: 23, 621-637
ERASLAN, Kemal (2001), Alî-Şîr Nevayî Mecâlisü’n-Nefâyis I (Giriş ve Metin); II (Çeviri ve Notlar),Ankara:Türk Dil Kurumu Yayınları.
ERTAYLAN, İsmail Hikmet (1958), Gâzi Geray Han, Hayatı ve Eserleri, İstanbul: Ahmed Said Basımevi.
HOFMAN, H. F. (1969), Turkish Literature A Bio-bibliographical Survey, Section III. Part I. Utrecht.
İSEN, Mustafa (1998), Sehî Bey Tezkiresi Heşt-Behişt, Ankara: Akçağ Yayınları.
İNAYET, Alimcan (2004), Uygur Halk Destanları I, Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
KAŞGARLI, Sultan Mahmut (2002), “Uygur Türkleri Edebiyatı”, Türkler, Yeni Türkiye Yayınları, C: 19, Ankara, 290-315.
KAŞGARLI, Sultan Mahmut (2004), Uygur Türkleri Kültürü ve Türk Dünyası, İstanbul: Çağrı Yayınları, İstanbul.
KILIÇ, Filiz (2010), Âşık Çelebi Meşâirü’ş-Şuarâ İnceleme-Metin, C: 2, İstanbul: İstanbul Araştırmaları Enstitüsü Yayınları.
KÖPRÜLÜ, Fuad (1988), “Çağatay Edebiyatı”, İslam Ansiklopedisi, C: 3, Ankara: Millî Eğitim Bakanlığı, 270-323.
KÖSE, Nerin(1962), “Kızıl Gülüm Destanı”, Ankara:Türk Kültürü Dergisi, Türk Kültürünü Araştırma Enstitüsü,569-574.
KÖSE, Nerin (1994), “Gül Bilbil Destanı”, MillîFolklor, S: 24, 29-33.
LEVEND, Agâh Sırrı (1988), Türk Edebiyatı Tarihi I,Ankara: Türk Tarih Kurumu Basımevi, 3. baskı.
OSMAN, Gayretcan; İSMAYİL Osman vd. (2005),Uygurlarning Kadimki Edebiyati II, Urumçi: Şincang Maârip Neşriyatı.
ÖNER, Mustafa (2009), Kazan-Tatar Türkçesi Sözlüğü, Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları. ÖZKAN, Mustafa (1996), “Gül ü Bülbül”, TDV İslam Ansiklopedisi, C: 14, İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları, 222-223.
ÖZTEKİN, Nezahat (2000), İznikli Bekâyî’nin Gül ü Bülbül’ü ile Fazlî’nin Gül ü Bülbül’ünün Karşılaştırılması, (Bekâyî’nin Gül ü Bülbül’ünün Metni ve İncelenmesi),İzmir: Ege Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Yayınları.
ÖZTEKİN, Nezahat (2002),Fazlî Gül ü Bülbül, İzmir: Akademi Kitabevi.
Salâhî, “Gül ü Bülbül”, [Tıpkıbasım],Risâle-i Mecmu’a’z-Zerâ’if ve Mahzenü’l-Letâ’if,Kâbil: yp. 1a-48a.
72
Türk Dünyasında Ortak Bir Tema: Gül ile Bülbül
SERTKAYA, Osman Fikri, “Osmanlı Şairlerinde Ali Şir Nevayî Tarzı ve Nevayî’de Anadolu’da Yazılan Nazireler”, Ali Şir Nevayî’nin 560. Doğum, 500. Ölüm Yıl Dönümlerini Anma Toplantısı Bildirileri,24-25 Eylül 2001, Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları, 129-140.
TANÇ, Nilüfer (2009), “Rifâî’den Oscar Wilde’a Gül ve Bülbül”, Erzurum: Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi, S: 39,967-987.
TOPARLI, Recep; ÇÖGENLİ, Sadi (1994), Halim Giray Han Gülbün-i Hânân, Erzurum: Atatürk Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Yayınları.
TUĞ, Kadir (2004), Doğu Türkistan’da Hocalar Dönemi,Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Bişkek: Kırgızistan-Türkiye Manas Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü.
(2001), Türkiye Dışındaki Türk Edebiyatları Antolojisi Türkmenistan Türk Edebiyatı, Ankara: BakanlığıKültür, C: 10.
(2001),Türkiye Dışındaki Türk Edebiyatları Antolojisi Tatar Edebiyatı II,Ankara: Kültür Bakanlığı, C: 18. TÜRKOĞLU, İsmail; MARAŞ, İbrahim (2007), “Abdurrahim Otuz-İmenî”, TDV İslam Ansiklopedisi, C: 34, İstanbul:Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları, s.11-12
URUNBAYEV, A. U.;ÇABROV G. N. (1989), Katalog Fonda İnstituta Rukopisey,Taşkent: İzdatel’stva Fan Uzbekskoy SSR, C: 1. UZUN, Mustafa (1996), “Gazi Giray Han II (Edebî Yönü)”, TDV İslam Ansiklopedisi, C: 13, Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları, İstanbul, 452-453.
ZAVOTÇU, Gencay (1997), Türk Edebiyatında Gül ve Bülbül Mesnevileri, Yayınlanmamış Doktora Tezi, Erzurum: Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
ZAVOTÇU, Gencay, “Türk Edebiyatında Gül ve Bülbül”, Türkler, C: 5, Yeni Türkiye Yayınları, Ankara 2002 s.896-902.

Thank you for copying data from http://www.arastirmax.com