You are here

Home » Content

A STUDY ON ASSESSMENT TOOLS USED BY TURKISH LANGUAGE TEACHERS IN RESPECT TO THE PROMOTION OF HIGHER-ORDER THINKING SKILLS

Journal Name:

  • Journal of Educational and Instructional Studies in the World

Publication Year:

  • 2015

Key Words:

Author NameUniversity of Author
Abstract (2. Language): 
Nowadays, living conditions are changing gradually, technological and scientific developments are rapidly entering our lives. To adapt these changing conditions, people must expand their knowledge about themselves, realize the life around, think and decide faster. In order to do these, people need to have higher-order thinking skills. Turkish language courses can be used as an effective tool to gain the higher-order thinking skills. To gain higher-order thinking skills in teaching Turkish language, appropriate questions and student-based assessment methods must be used. Measurement and evaluation activities are expected to steer students to be critical thinker, inquisitive, deductive and observer. In this study, measurement and evaluation tools are discussed in terms of gaining the higher-order thinking skills. The aim of the study is defined as: to determine the compatibility of the item formats and student-based assessment tools with higher-order thinking skills and to determine item formats by analyzing exam papers. To achieve the overall aim, general screening model is used and a descriptive study was carried out to set forth the current situation. 102 Turkish language teachers from 20 different secondary schools who work in Çankaya, Mamak and Yenimahalle districts are formed the working group of the research. A questionnaire which prepared by the researchers was administered to Turkish language teachers to find out their item formats and student-based assessment methods. Chi-Square test was used in assessing teachers answers to questionnaire. Besides, examination papers used in 2015-2016 education year by targeted Turkish literature teachers were collected. Questions in these papers are examined with respect to document analysis method and grouped according to item formats. According to the study’s findings, Turkish language teachers frequently used multiple-choice questions and open-ended questions of which answers are given in the text in their exams which are inappropriate with higher-order thinking skills.
Bookmark/Search this post with
FULL TEXT (PDF): 
PDF icon 09a.esin_yildirim.pdf
  • 3
68
84
  • English

REFERENCES

References: 

Açıkgöz-Ün, K. (2003). Etkili öğrenme ve öğretme. 5. baskı. İzmir: Eğitim Dünyası.
Akyol, H., Yıldırım, K., Ateş, S. ve Çetinkaya, Ç. (2013). Anlamaya yönelik ne tür sorular soruyoruz? Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 9(1), 41-56.
Anıl, D. ve Acar, M. (2008). Sınıf öğretmenlerinin ölçme-değerlendirme sürecinde karşılaştıkları sorunlara ilişkin görüşleri. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 5(2), 44-61.
Aslan, C. (2009). Anadili Öğretmenlerinin Sınavda Sordukları Soruların “Yüksek Düzeyli Düşünme Becerilerini” Geliştirmesi Bakımından İncelenmesi. Ürgüp: 2. Uluslararası Türkçenin Eğitimi-Öğretimi Kurultayı.
Aslan, C. (2011). Soru sorma becerilerini geliştirmeye dönük öğretim uygulamalarının öğretmen adaylarının soru oluşturma becerilerine etkisi. Eğitim ve Bilim Dergisi, 36 (160), 236-249.
Aslan, C. (2013). Çocuk ve gençlik edebiyatı yoluyla düşünme. Kum Dergisi, 72-73, 11-18.
Aydemir, Y. ve Çiftçi, Ö. (2008). Edebiyat öğretmeni adaylarının soru sorma becerileri üzerine bir araştırma. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 5 (2), 103-115.
Aydın, N. ve Yılmaz, A. (2010). Yapılandırmacı yaklaşımın öğrencilerin üst düzey bilişsel becerilerine etkisi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi (H. U. Journal of Education), 39, 57-68.
Bahar, M. (2008). Geleneksel-alternatif ölçme ve değerlendirme. 2. baskı. Ankara: Pegem.
Black, P. & Wiliam, D. (2001). Inside the black box: Raising standards through classroom Assessment. London: School of Education, King’s College.
Benzer A. ve Eldem E. (2013). Türkçe ve edebiyat öğretmenlerinin ölçme ve değerlendirme araçları hakkında bilgi düzeyleri. Kastamonu Eğitim Dergisi, 2, 649-664.
Beyhan, S. (2012). Türkçe öğretmenlerinin ölçme değerlendirme uygulamalarına ilişkin görüşleri –düzce ili örneği-, Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Abant İzzet Baysal Üniversitesi, Bolu.
Büyüköztürk, Ş., Kılıç-Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2010). Bilimsel araştırma yöntemleri. 5. Baskı. Ankara: Pegem.
Büyüköztürk, Ş. (2011). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. 12. baskı. Ankara: Pegem.
Calp, M. (2005). Özel öğretim alan olarak Türkçe öğretimi. 2. baskı. Konya: Eğitim.
JOURNAL OF EDUCATIONAL AND INSTRUCTIONAL STUDIES
IN THE WORLD
August 2015, Volume: 5 Issue: 3 Article: 09 ISSN: 2146-7463
Copyright © International Journal on New Trends in Education and Their Implications / www.ijonte.org
83
Coşkun, E. Gelen, İ. ve Kan, M. O. (2009). Türkçe derslerindeki performans ödevleri konusunda öğretmen ve öğrenci görüşlerinin değerlendirilmesi. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 6 (11).
Çağlar, D. (1970). Başarının ölçülmesi ve istatistik metotlarla değerlendirme. Ankara: Çağdaş Eğitim.
Çakır, N. (2013). Üniversite Eğitiminin Üst Düzey Düşünme Becerilerinin Gelişimine Etkisi, Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Hacettepe Üniversitesi, Ankara.
Çakmak, A. (2009). Türkçe programıyla ilgili ölçme değerlendirme sürecinin işlevselliği üzerine bir araştırma (Tekirdağ ili örneği), Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Abant İzzet Baysal Üniversitesi, Bolu.
Çiftçi, Ö. ve Aydemir, Y. (2008). Edebiyat öğretmeni adaylarının soru sorma becerileri üzerine bir araştırma. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 2, 103-115.
Demirel, Ö. (2004). Eğitimde program geliştirme. 6. baskı. Ankara: Pegem.
Dikli, S. (2003). Assessment at a distance: traditional and alternative assessments. The Turkish Online Journal of Educational Technology, 2(3), 1303-6521.
Filiz-Büyükalan, S. (2004). Öğretmenler için soru sorma sanatı. Ankara: Asil.
Güfta, H. ve Zorbaz, K. Z. (2008). İlköğretim ikinci kademe Türkçe dersi yazılı sınav sorularının düzeyleri üzerine bir değerlendirme. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 2, 205-218.
Haladyna, T. M. (1997). Writing test items to evaluate higher order thinking. USA: Allyn & Bacon.
Karadüz, A. (2009). Türkçe öğretmenlerinin ölçme-değerlendirme uygulamalarının yapılandırmacı öğrenme kavramı bağlamında eleştirisi. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 189-210.
Karasar, N. (2009). Bilimsel araştırma yöntemi. Ankara: Nobel Yayıncılık.
Kavruk, H. ve Çeçen, M. A. (2013). Türkçe dersi yazılı sınav sorularının bilişsel alan basamakları açısından değerlendirilmesi. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 1(4), 1-9.
Kaya, S. (2013). İşbirlikli Öğrenme ve Akran Değerlendirmenin Akademik Başarı, Bilişüstü Yeti ve Yardım Davranışlarına Etkisi, Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Cumhuriyet Üniversitesi, Sivas.
Kumandaş, H. (2008). İlköğretim 5. sınıf öğrencilerinin performans görevlerine ilişkin tutumlarını etkileyen faktörler, Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Ankara Üniversitesi, Ankara.
Kutlu, Ö., Doğan, D. ve Karakaya, İ. (2009). Öğrenci başarısının belirlenmesi. 2. baskı. Ankara: Pegem.
Kutlu, Ö. ve Doğan, D. (2011). Öğretmen adaylarının yeni durum belirleme yöntemlerini tercihlerinde etkili olan öğrenmeye ilişkin özellikler. Kastamonu Eğitim Dergisi, 2(19), 459-474.
Küçük, M. ve Geçit, Y. (2012). Eğitimde ölçme ve değerlendirme. Ankara: Nobel.
Küçük, S. (2002). Örgün eğitim ikinci kademe Türkçe öğretiminde ölçme ve değerlendirme çalışmalarında karşılaşılan güçlükler. Milli Eğitim Dergisi, 153-154.
MEB (2005). Türkçe dersi öğretim programı. Ankara.
Noonan, B. ve Duncan (2005). Peer and self-assessment in high schools. Practical Assessment Research and Evauation, 10(17), 1-8.
JOURNAL OF EDUCATIONAL AND INSTRUCTIONAL STUDIES
IN THE WORLD
August 2015, Volume: 5 Issue: 3 Article: 09 ISSN: 2146-7463
Copyright © International Journal on New Trends in Education and Their Implications / www.ijonte.org
84
Özbay, M. (2007). Türkçe özel öğretim yöntemleri II. Ankara: Öncü.
Özden, Y. (2003). Öğrenme ve öğretme, 6. baskı. Ankara: Pegema.
Özgen-Tuncer, Ç. (2010). Türkçe dersinde üst düzey düşünme becerilerinin geliştirilmesi. CITO Eğitim, Kuram ve Uygulama, 9, 34-50.
Paul, R. & Elder, L. (2006). The miniature guide to critical thinking concepts and tools. 15.05.2015 tarihinde http://www.criticalthinking.org adresinden alınmıştır.
Sarar-Kuzu, T. (2013). Türkçe ders kitaplarındaki metin altı sorularının yenilenmiş Bloom taksonomisindeki hatırlama ve anlama bilişsel düzeyleri açısından incelenmesi. Cumhuriyet Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 37(1).
Seferoğlu, S. ve Akbıyık, C. (2006). Eleştirel düşünme ve öğretimi. H.Ü. Eğitim Fakültesi Dergisi (H.U. Journal of Education), 30, 193-200.
Şengül, M. (2005). İlköğretim 8. Sınıf Türkçe Ders Kitaplarındaki Metinlere Dayalı Olarak Hazırlanan Sorular Üzerine Bir İnceleme, Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Fırat Üniversitesi, Elazığ.
Taşdemir, M. (2014). Kendini değerlendirme, akran değerlendirme ve öğretmen değerlendirmenin yazılı sınav sonuçlarına etkisi ve başarı yordayıcılığı. International Periodical For The Languages, Literature and History of Turkish or Turkic, 9 (5), 1911-1929.
Temizkan, M. ve Sallabaş, M. E. (2011). Okuduğunu anlama becerisinin değerlendirilmesinde çoktan seçmeli testlerle açık uçlu yazılı yoklamaların karşılaştırılması. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 30, 207-220.
Topping, K. (1998). Peer assessment between students in colleges and universities. Review of Educational Research, 68(3), 249-276.
Topping, K. J., Smith, E. F. Swanson, I. & Elliot, A. (2000). Formative peer assessment of academic writing between postgraduate students. Assessment and Evaluation in Higher Education, 25(2), 149-169.
Tsui, L. (1999). Courses and instruction affecting critical thinking. Research in Higher Education,40 (2), 185–200.
Turgut, M. F. (1992). Eğitimde ölçme ve değerlendirme metotları. Ankara: Saydam.
Türk Dil Kurumu (2005). Büyük Türkçe Sözlük. Ankara.
Türkyılmaz, M. (2008). Dil ve anlatım dersinde bir ölçme aracı olarak yazılı sınavların kullanımı konusunda öğretmen görüşleri. Kırşehir Ahi Evran Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 9 (3), 1-14.
Üstüner, A. ve Şengül, M. (2004). Çoktan seçmeli test tekniğinin Türkçe öğretimine olumsuz etkileri. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 14(2), 197- 208.
Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2011). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. 8. baskı. Ankara: Seçkin.
Yıldırım F. ve Karakoç-Öztürk, B. (2009). Türkçe dersi öğretim programının ölçme ve değerlendirme ögesi hakkında öğretmen görüşleri. Çukurova Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 3 (37), 92-108.
Yiğit F. ve Kırımlı B. (2014). Türkçe öğretmenlerinin alternatif ölçme-değerlendirme yöntemlerini uygulama biçimleri ve uygulamada karşılaştıkları sorunlar. International Periodical For The Languages, Literature and History of Turkish or Turkic, 9(3), 1621-1639.

Thank you for copying data from http://www.arastirmax.com