Buradasınız

TÜRKÇE DERSİNDE UYGULANAN SINAVLAR ÜZERİNE BİR DEĞERLENDİRME

AN EVALUATION ON EXAMS APPLIED IN TURKISH COURSE

Journal Name:

Publication Year:

DOI: 
http://dx.doi.org/10.9761/JASSS2530

Keywords (Original Language):

Abstract (2. Language): 
This study aimed to investigate the case of the examination papers applied to determine the students achievements in the process of assesment and evaluation of Turkish courses. In this context, this study intended to determine which type of exams take place, which skill areas are measured and how grammar area in achievement tests distributes according to class level. This study was performed according to descriptive (survey) method and it was carried out in secondary schools located in the center of Isparta. In the study, in academic year of 2012-2013, 18 primary schools out of 39 primary schools located in the city of Isparta were selected. After obtaining necessary permission from Isparta provincial directorate for national education, the exam papers in these schools applied in the 5th, 6th, 7th and 8th grades Turkish classes were collected and they were examined for the purposes of research. The obtained findings are summarized as follows: the multiple-choice exams were commonly preferred as exam type in exam papers and respectively it was determined that it was followed by the written and mixed exams. In these exams, it was determined that in all grade levels and exams applied, the exams concentrated on to reading and writing skills areas. While the questions for reading skills take part in all exams, writing skills take part in an average of half of the exams (%56,25). On the other hand, no questions for speaking and listening skills are included in the examination papers. Grammar area, regarded as knowledge area, takes place at all grade levels and exams except for few exam papers in 5th grade.
Abstract (Original Language): 
Bu araştırmada Türkçe derslerinin ölçme değerlendirme sürecinde öğrenci başarısını belirlemek için uygulanan sınav kâğıtlarının durumunu ortaya koymak amaçlanmıştır. Bu bağlamda başarı testlerinde hangi sınav türlerinin yer aldığı, hangi beceri alanlarının ölçüldüğü, dil bilgisi alanının sınıf düzeylerine göre nasıl bir dağılım gösterdiği belirlenmeye çalışılmıştır. Tarama modeline göre yürütülen bu araştırma, Isparta il merkezinde yer alan ortaokullarda gerçekleştirilmiştir. Araştırmada 2012-2013 eğitim-öğretim yılında Isparta il merkezinde bulunan 39 ilköğretim okulundan 18’i seçilmiştir. Isparta İl Milli Eğitim Müdürlüğünden gerekli izinler alındıktan sonra bu okullarda bulunan 5, 6, 7 ve 8. sınıf Türkçe derslerinde uygulanan sınav kâğıtları toplanmış ve araştırmanın amaçlarına göre incelenmiştir. İnceleme sonunda elde edilen bulgular özetle şöyledir: Sınav kâğıtlarında sınav türü olarak en fazla çoktan seçmeli sınavların tercih edildiği ve bunu sırasıyla yazılı ve karma sınavların takip ettiği tespit edilmiştir. Bu sınavlarda beceri alanlarından okuma ve yazmaya bütün sınıf düzeylerinde ve sınavlarda ağırlık verildiği tespit edilmiştir. Okuma becerilerine yönelik sorular bütün sınavlarda yer alırken yazma becerilerine yönelik sorular sınavların yaklaşık yarısında (%56,25) bulunmaktadır. Buna karşılık sınav kâğıtlarında konuşma ve dinleme becerilerine yönelik herhangi bir soruya yer verilmemiştir. Bir bilgi alanı olarak değerlendirilen dil bilgisine ise 5. sınıflardaki sınav kâğıtlarının çok küçük bir kısmı dışında bütün sınıf düzeylerinde ve sınavlarda yer verilmiştir.

REFERENCES

References: 

AKATA, A. Ç. (2009). Türkçe programıyla ilgili ölçme ve değerlendirme sürecinin işlevselliği üzerine bir araştırma (Tekirdağ ili örneği). Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Abant İzzet Baysal Üniversitesi, Bolu.
AİRASİAN, P. W. (2000). Assessment in the classroom: a concise approach. Boston: McGraw Hill.
AKSAN, D. (1988). Ortaöğretimde Türk dili öğretimini geliştirme yolları. Türk Dilinin Öğretimi Toplantısı(1-3 Ekim 1986), Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Yayınları, Ankara, s.137.
BENZER, A. ve ELDEM E. (2013). Türkçe ve edebiyat öğretmenlerinin ölçme ve değerlendirme araçları hakkında bilgi düzeyleri. Kastamonu Eğitim Dergisi, 21 (2), s.649-664.
BEYHAN, S. (2012). Türkçe öğretmenlerinin ölçme ve değerlendirme uygulamalarına ilişkin görüşleri (Düzce ili örneği). Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Abant İzzet Baysal Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Bolu.
CEMİLOĞLU, M. (2004). İlköğretim okullarında Türkçe öğretimi. İstanbul: Alfa Akademi.
ÇAKAN, M. (2000). Interaction between cognitive styles and assessment approaches. (Order No. 9963940, Louisiana State University and Agricultural & Mechanical College). ProQuest Dissertations and Theses, http://search.proquest.com/docview/304602159?accountid=11054 Erişim Tarihi: 05.07.2014
ÇAKAN, M. (2008). Eğitim Sistemimizde Yaygın Olarak Kullanılan Test Türleri., Tekindal S. (Ed.). Eğitimde Ölçme ve Değerlendirme. Ankara: Pegem Akademi. s.92-125
DOĞAN, Y. (2007). İlköğretim ikinci kademede dil becerisi olarak dinlemeyi geliştirme çalışmaları. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi, Ankara.
_____________ (2012). Dinleme eğitimi. Ankara: Pegem Akademi.
GÖÇER, A. (2010). İlköğretim Türkçe ders kitaplarının ölçme ve değerlendirme açısından incelenmesi. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 11 (1), s.197-210.
___________ (2005). İlköğretim II. kademe Türkçe öğretiminde ölçme ve değerlendirme. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Atatürk Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Erzurum.
GÖK, B. ve ŞAHİN, A. E. (2009). İlköğretim 4. ve 5. sınıf öğretmenlerinin değerlendirme araçlarını çoklu kullanımı ve yeterlik düzeyleri. Eğitim ve Bilim, 34 (153), 127-143.
Türkçe Dersinde Uygulanan Sınavlar Üzerine Bir Değerlendirme 523
GRONLUND, N. E. (1969). Measurement and evaluation in teaching. London: The Macmillan.
GÜNEŞ, F. (2012). Testlerden etkinliklere Türkçe öğretimi. Dil ve Edebiyat Eğitimi Dergisi, 1(1), 31-42.
KARADÜZ, A. (2009). Türkçe öğretmenlerinin ölçme ve değerlendirme uygulamalarının “yapılandırmacı öğrenme” kavramı bağlamında eleştirisi. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, XXII (1), 2009, s.189-210.
KARASAR, N. (2012). Bilimsel araştırma yöntemi. (24. Basım). Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
KIRBAŞ, A. (2010). İşbirlikli öğrenme yönteminin ilköğretim sekizinci sınıf öğrencilerinin dinleme becerilerini geliştirmesine etkisi. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Atatürk Üniversitesi, Erzurum.
KÜÇÜK, S. (2002). Örgün eğitim ikinci kademe Türkçe öğretiminde ölçme ve değerlendirme çalışmalarında karşılaşılan güçlükler. Milli Eğitim, 153-154, s.125-137.
LİNN, R. L. ve MİLLER, M. D. (2005). Measurement and assessment in teaching. Prentice Hall: New Jersey.
MEB. (1981). Temel eğitim okulları Türkçe eğitim programı. Tebliğler Dergisi, 2098, s. 327-356.
MEB (2006). İlköğretim Türkçe dersi (6, 7 ve 8. sınıflar) öğretim programı. Ankara.
MEB (2009). İlköğretim Türkçe dersi (1-5. sınıflar) öğretim programı ve kılavuzu. Ankara: Devlet Kitapları Müdürlüğü Basımevi.
ÖZBAY, M. (1995). Ankara merkez ortaokullarındaki üçüncü sınıf öğrencilerinin yazılı anlatım becerileri üzerine bir araştırma. Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
____________ (1997). Test türü imtihanların Türkçe öğretimindeki yeri. Bilge, 11, s.13-16.
SALLABAŞ, M. E. (2011). Aktif öğrenme yönteminin ilköğretim ikinci kademe öğrencilerinin konuşma becerilerine etkisi. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi, Ankara.
YILDIRIM, C. (1983). Eğitimde ölçme ve değerlendirme. Ankara. ÖSYM Eğitim Yayınları.

Thank you for copying data from http://www.arastirmax.com