You are here

Home » Content

Çeviri Yazılı Metinlerde Türkçenin Ünsüzleri

The Consonants ıf Turkish in Transcription Texts

Journal Name:

  • Dil Araştırmaları

Publication Year:

  • 2010

Key Words:

Keywords (Original Language):

Author NameUniversity of AuthorFaculty of Author
Abstract (2. Language): 
In the Turkish alphabet based on Arabic origin, there are some consonants which does not exist in Turkish language. Transcription texts refer to the works in which the language of Ottoman period was generally written with Latin alphabet. In these works, each consonant -like vowels- was marked with a separate letter. At first sight, the transcription system of these works may seem incomprehensible. In order to understand the Turkish words in transcription texts, the pronunciation and orthography system of the language in which these works were written must be known. In this article, sixteen transcription texts written in Italian, French, English and Latin were examined in terms of representation of consonants, and the sound value of Turkish vowels in Ottoman texts was tried to be determined.
Bookmark/Search this post with
Abstract (Original Language): 
Arap kökenli Türk alfabesinde Türkçede bulunmayan ünsüzler de vardır. Çeviriyazılı metinler (transkripsiyon metinleri), Osmanlı zamanındaki dilin genellikle Latin alfabesi ile yazıya geçirildiği metinlerdir. Bu metinlerde tıpkı ünlüler gibi ünsüzler de ayrı ayrı harflerle işaretlenmiştir. Çeviriyazılı metinlerin transkripsiyon sistemi ilk bakışta anlaşılmaz görünür. Bu metinlerdeki Türkçe örnekleri anlayabilmek için metnin yazıldığı dilin imla-telaffuz sistemini bilmek gerekir. Bu makalede İtalyanca, Fransızca, İngilizce ve Latince yazılmış olan on altı çeviriyazılı metin ünsüzlerin yazımı bakımından incelenmiş, Osmanlıca metinlerdeki Türkçenin ünsüzlerinin ses değerleri tespit edilmeye çalışılmıştır.
FULL TEXT (PDF): 
PDF icon arastirmax-ceviri-yazili-metinlerde-turkcenin-unsuzleri.pdf
  • 6
87-146
  • Turkish

REFERENCES

References: 

ADAMOVİÇ, Milan (2009), Floransalı Filippo Argenti’nin Notlarına Göre (1533) 16.
Yüzyıl Türkçesi, çeviren Aziz Merhan, Ankara: TDK.
BIANCHI, T. X. (1843), Dictionnarie Francais-Turc, Paris.
BOYD, M. C. (1842), The Turkish Interpreter or a New Grammar of the Turkish Language,
Paris, London.
CARBOGNANO, C. C. (1794), Primi Principi della Gramatica Turca, Roma.
CİN, Ali (2009), “Avram Galanti’n in “Tûrkçede Arabî Ve Lâtin Harfleri Ve İmlâ
Meseleleri” Adlı Çalısması”, Turkish Studies, Intemational Periodical For the
Languages, Literatüre and History of Turkish or Turkic, Volüme 4/3, Spring, 445-491.
COŞKUN, Volkan (2000), 17. Yüzyıla Air Bir Türk Atasözü Koleksiyonu, Muğla
Üniversitesi SBE Dergisi, Muğla.
DAVIDS, A. L. (1832), A Grammar of the Turkish Language, London.
DEVELİ, Hayati (1995), Evliya Çelebi Seyahatnamesine Göre 17. Yüzyıl Osmanlı
Türkçesinde Ses Benzeşmeleri ve Uyumlar, Ankara: TDK.
---------------------- (1998), “XVIII. yüzyıl Türkiye Türkçesi Üzerine”, Doğu Akdeniz Türk Dili
ve Edebiyatı Dergisi, Sayı:l, Gazimagosa, 27-36.
DIETERICI, Fr. (1854), Chrestomathie Ottomane Preceder de Tableaux Grammaticaux et
suivie d’un Glossaire Turc-Français, Berlin.
DUMAN, Musa (1996), “Klasik Osmanlı Türkçesinde Konuşma Dili”, TDK, 3. Uluslar Arası
Türk Dili Kurultayı, 331-359.
EDWIN, Amold (1877), A Simple Transliteral Grammar of the Turkish Language, London.
GÜLTEKİN, Tekin (2000), Akademik İngilizce Öğrenimi ve Grameri, İstanbul: Sistem.
------------------------- (2005), Akademik İtalyanca Grameri ve Öğrenimi, İstanbul: Parıltı.
GÜMÜŞKILIÇ, Mehmet (2000), Viguier ve Elemens de la Langue Turque Adlı Eseri, İlmî
Araştırmalar, İstanbul, 39-63.
HAGOPIAN, V. H. (1907), Otoman-Turkish Conversation-Grammer, London.
HARSANY, Jakab Nagy de (1682), Collaquia Familiaria Turcico-Latina.
HAZAI, G. (1973), Das Osmarıisch-Türkische im XVII. Jahrrhundert Untersuchun-gen an
den Trarıskriptionstexten von Jakab Nagy de Harsany, Akademiai Kiado, Budapest.
JAUBERT, A. (1833), Elements de la Grammaire Turke, Paris.
LEVY, Robert, AVUNÇ, Yaşar, ÇİRMEN, Akgün (1985), Fransızca’da İlk Adım, İstanbul:
Fono.
KARTALLIOĞLU, Yavuz (2010), “The Vowels of Turkish Language in Transcription Texts”,
Selçuk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü, Türkiyat Araştırmaları Dergisi,
Sayı: 27, Bahar, Konya, 2010, 57-84.
MEGISERO, H. (1612), İnstitutionum Lingva Tvrcica, Leipzig.
MENINSKI, Mesgnien (1680), Linguarium Orientalium Turcice-Arabice-Persice
Grammatica Turcica, Vienna.
MOLINO, Giovanni (1641), Dittionario della lingua Italiana, Roma.
ÖKTEM, Filiz (1996), Uygulamalı Latin Dili, Sosyal Yayınlan, İstanbul.
PARIGI, Bemard de (1665), Vocabolario Italiana-Tvrchesco, Roma.
REDHOUSE, James W. (1846), Grammaire Raisonnee de la Langue Ottomane, Paris.
ROHDE, Georg (1958), Lingua Latina: Latince Ders Kitabı, Maarif Basımevi, İstanbul.
SIEMIENIEC-GOLAS, Ewa (2005), Turkish Lexical Content in “Dittionario Della lingua
Italiana, Turchesca” by Giovanni Molino (1641), Krakow.
TANIŞ, Asım (1981), Herkes İçin Yapısal Yolla İtalyanca, İstanbul: İnkılâp.
------------------(1989), Giovanni Molino’nun İtalyanca-Türkçe Sözlüğü ve Halk Türkçesi,
Ankara.
TULUM, Mertol (2007), Meninski’ye Göre XVII. Yüzyıl İstanbul Türkçesi’nde N Ünlüsü,
Türk Dili Araştırmaları, İstanbul.
---------------------- (2009), Osmanlı Türkçesine Giriş, Anadolu Üniversitesi Yayınlan,
Eskişehir.
---------------------- (2010), “Meninski’nin Thesaurus’u ve İstanbul Türkçesi”, (yayımlanmamış
çalışma).
VAUGHAN, Thomas (1709), A Grammar of the Turkish Language, London.
VIGUIER, P. F. (1790), Elemens de la Langue Turque, İstanbul.
(http://tr.wikipedia.org/wiki/Latince_okunu%C5%9F_kurallar %C4%B 1)

Thank you for copying data from http://www.arastirmax.com