Journal Name:
- Dil Araştırmaları
| Author Name |
|---|
Bookmark/Search this post with
Abstract (Original Language):
1. Anlaut
1.0. Eski Türkçe anlautunun ötümlülük/ötümsüzlüğünü yeniden kurma
denemesini ilk kez V. M. İlliç-Svitıç yapmıştı (İlliç-Svitıç 1963, İlliç-Svitıç
1965). Bu çalışmalarda şu varsayımlar öne çıkmaktadır: a) Eski ötümlü
(ötümsüz) ünsüzler, Oğuz dillerinde sürekli ötümlü ünsüzleri, Sayan dillerinde
sürekli ötümsüz ünsüzleri meydana getirdi; b) Bu gruplarda eski boğuk (güçlü,
nefesle telaffuz edilen) ünsüzler ötümlülük/ötümsüzlüğün (yani güçlü-zayıf
durumu) değişimini meydana getirdi; c) İkinci tipteki reflekslerin değişimi ise
açıklanmamıştı.2 Anlautlu karşılaştırmanın geleneksel görüşü ise şöyledir: Oğuz
ve Sayan dillerinde bu durum ikincildir ve ortaya çıkması ağızlar arasındaki
etkileşimden dolayıdır. Fakat Altayca karşılaştırmalı örneklerin çoğaltılması
durumunda, V. M. İlliç-Svitıç tarafından verilen örnekler aynı olmasa da,
hakikaten Oğuz ve Sayan dillerindeki aykırılık birtakım genetik kökler
barındırdırmaktadır.
Kelime başı t/d ünsüzlerinin tam olarak açıklanması, reflekslerin karmaşık
yapısının dağılımını tespit etmeye olanak verir.3 Aslında Oğuz dillerinde
genel olarak üç türlü paralellik gözlemlenmektedir: a) TTk., Gag., Az., Trkm.
d; b) TTk. Gag., Az., Trkm. t; c) TTk., Gag. t, Az., Trkm. d (sadece arka sıra
sözcükler için). Sonuncusu, muhtemelen çağdaş Türk dilinde kelime başında nefesle telaffuz edilmeyen t ile başlayan türdeki kelimeleri içine almakta
(Kondratyev 1976: 15) ve büyük bir ihtimalle, Eski Anadolu yazıtlarında bu
kelimeler bilhassa şiddetle söylenmiş /-‘nin aracılığıyla yazılmaktaydı. Bunun
dışında, Azerbaycan lehçesinde dV4x- pozisyonunda kelime başı d’nin düzenli
sertleşmesi meydana gelmekte; edebî Türkmen lehçesinde Kıpçakçadan girmiş
kelimelerdeki düzensiz sertleşmeler de karşımıza çıkmaktadır. Sayan dillerinde
denklikler belirli oranda şu ikincil oluşum sırasında bozulmaktadır:
FULL TEXT (PDF):
- 9
105-140