You are here

MESLEKİ TÜKENMİŞLİKTE BAZI DEMOGRAFİK DEĞİŞKENLERİN ETKİSİ: KAMU’ DA BİR ARAŞTIRMA

Journal Name:

Publication Year:

Abstract (2. Language): 
Occupational burnout is a process that effects the productivity and efficacy of the organization and decreases the performance of it. This study investigated level of burnout of 239 nurses who are working in two different university hospitals and two public hospitals in different clinics. The level of burnout was measured with the” Maslach Burnout Inventory”. Correlations between sub dimensions were searched and the differences between groups were examined with the test of ANOVA. Results showed that emotional exhaustion and depersonalization dimensions had high correlations with general burnout and while the level of burnout among nurses changed depending on education level, age and duration at work; marital status and the clinics working in had no significant effect.
Abstract (Original Language): 
Mesleki tükenmişlik, bir örgütteki insan kaynağının verimli ve etkili çalışmasını ve bu bağlamda örgütsel performansı olumsuz yönde etkileyen bir süreçtir. Bu çalışmada iki üniversite hastanesi ile iki devlet hastanesinin çeşitli kliniklerinde görev yapan 239 hemşirenin tükenmişlik düzeyleri bazı değişkenler açısından incelenmiştir. Araştırmada ölçüm aracı olarak “Maslach Tükenmişlik Envanteri” kullanılmış, elde edilen verilerin değerlendirilmesinde alt boyutlar arası korelasyonlar araştırılmış ve değişkenler yönünden farklılaşmalar tek yönlü varyans analizi ile incelenmiştir. Sonuçlar, “duygusal tükenme” ile “duyarsızlaşma” alt boyutlarının genel tükenmişlik düzeyi ile yüksek korelasyon gösterdiğini, “kişisel başarı hissi” alt boyutunun ise anlamlı bir korelasyona sahip olmadığını; eğitim seviyesi, yaş ve çalışma süresi değişkenleri yönünden hemşirelerin tükenmişlik düzeylerinin farklılaştığını, buna karşın medeni durum ve çalışılan klinik değişkenlerinin ise bir fark yaratmadığını göstermiştir.

REFERENCES

References: 

AĞAOĞLU, E.; CEYLAN, M. KASIM, E. ve
MADDEN, T. (2004): “Araştırma Görevlilerinin
Kendi Tükenmişlik Düzeylerine İlişkin
Görüşleri”, Malatya, 13 ncü Ulusal Eğitim
Bilimleri Kurultayı.
BAKKER, A. B.; SCHAUFELI, W. B.;
DEMEROUTI, E.; JANSSEN, P. M. P.; VAN
DER HULST, R. ve BROUWER, J. (2000):
“Using Equity Theory to Examine the Difference
Between Burnout and Depression”, Anxiety,
Stress and Coping, Vol. 13, ss. 247-268.
BARUT, Y. ve KALKAN, M. (2002): “Ondokuz
Mayıs Üniversitesi Öğretim Elemanlarının
Tükenmişlik Düzeylerinin İncelenmesi”,
Ondokuz Mayıs Üniversitesi Eğitim Fakültesi
Dergisi, Sayı 14, ss. 66-77.
CARDINELL, C. (1981): “Burnout? Mid-life
Crisis? Let’s Understand Ourselves”,
Contemporary Education.
CHEMISS, C. (1980): Staff Burnout, Job Stres in
the Human Service, Beverly Hills, California,
Sage Publications.
CORDES, C. L. ve DOUGHERTY, T. W. (1993):
“A Review and an Integration of Research on Job
Burnout”, Academy of Management Review, Vol.
18, ss. 621-656.
DOLUNAY, A. B. (2002): “Genel Liseler ve
Teknik-Ticaret-Meslek Liselerinde Görevli
Öğretmenlerde Tükenmişlik Durumu”, Ankara
Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Sayı 55,
No. 1.
ERGİN C. (1992): Doktor ve Hemşirelerde
Tükenmişlik ve Maslach Tükenmişlik Ölçeğinin
Uyarlanması. (VII. Ulusal Psikoloji Kongresi
Bilimsel Çalışmaları), Bayraktar, R. ve Dağ, İ.
(Ed.) Ankara: Türk Psikologlar Derneği Yayını,
ss.143-154.
FREUDENBERGER, H. J. (1974): “Staff
burnout” Journal of Social Issues, 30, ss.159-165.
GEURTS, S. ve GRÜNDERMANN, R. (1999):
Workplace Stres and Stres Prevention in Europe.
Preventing Stres, Improving Productivity;
European Case Studies in the Workplace,
Compier, M. ve Cooper, C., (Eds.), London,
Routledge, ss. 9-32.
IZGAR, H. (2001): Okul Yöneticilerinde
Tükenmişlik, Ankara, Nobel Yayın Dağıtım.
KIRILMAZ, A. Y.; ÇELEN, Ü. ve SARP, N.
(2003): “İlköğretim’de Çalışan Bir Öğretmen
Grubunda Tükenmişlik Durumu Araştırması”,
İlköğretim OnLine2, Sayı 1, ss. 2-9.
MASLACH, C. (1982): Burnout, the Cost of
Caring, Englowood Cliffs, New Jersey, Prentice
Hall.
MASLACH, C. ve JACKSON, S. E. (1981): “The
Measurement of Experienced Burnout”, Journal
of Occupational Behaviour, Vol.2, ss. 99-113.
MASLACH, C. ve JACKSON, S. H. (1984):
“Patterns of Burnout Among a National Sample
of Public Contact Workers”, Journal of Health
and Human Resource Administration, Vol. 7, ss.
189-212.
MASLACH, C. ve LEITER M. P. (1997): The
Truth About Burnout: How Organizations Cause
Personal Stress and What to Do About It, San
Francisco, California, Jossey-Bass.
MASLACH, C.; SCHAUFELI, W. B. ve
LEITER, M. P. (2001): “Job Burnout”, Annual
Review of Psychology, Vol. 52, ss. 397-422.
MITCHELL, G. ve HASTINGS, R. P. (2001).
“Coping Burnout and Emotion in Staff Working
in Community Services for People with
Challenging Behaviors”, American Journal on
Mental Retardation, Vol. 106., ss. 448-459.
ÖZDEMİR, A. K.; ÖZDEMİR, H. D.; COŞKUN,
A. ve ÇINAR, Z. (1999): “Diş Hekimliği
Fakültesi Öğretim Elemanlarında Mesleki
Tükenmişlik Ölçeğinin Değerlendirilmesi”,
23
Cumhuriyet Üniversitesi Dişhekimliği Fakültesi
Dergisi, Cilt 2, Sayı 2, ss. 98-104.
PINES, A. M. (1993): Burnout. Handbook of
Stres: Theorical and Clinical Aspects,
Goldberger, L. ve Breznitz, S.(Eds.), New York,
The Free Press, ss. 386-402.
RICE, P. L. (1992): Stres and Health, Pacific
Grove, California, Brooks/Cole Publishing.
ROSE, J. (1995): “Stress and Residential Staff:
Towards An Integration of Existing Research”,
Mental Handicap Research, Vol. 8, ss. 220-236.
ROSE, J. (1999): “Stress and Residential Staff
Who Work with People Who Have An
Intellectual Disability: A Factor Analitic Study”,
Journal of Intellectual Disability Research, Vol.
43, ss. 268-278.
WRIGHT, T. A. ve BONETT, D. G. (1997):
“The Contribution of Burnout to Work
Performance”, Journal of Organizational
Behavior, Vol. 18, ss. 491-499.
WRIGHT, T. A. ve CROPANZANO, R. (2000):
“Psychological Well-being and Job Satisfaction as
Predictors of Job Performance”, Journal of
Occupational Health Psychology, Vol. 5, ss. 84-
94.

Thank you for copying data from http://www.arastirmax.com