YOL ŞEVLERİNİN OT VE LEGÜMİNÖZ KARIŞIMI İLE STABİLİZASYONU

Yeni inşa edilen orman yolları çoğunlukla toprak erozyonu ve akarsuların taşıdığı materyalin artmasına sebep olmaktadır. Dağlık arazide inşa edilen yollar sahanın °o 6-8 ini tahrip etmekte ve bu arada özellikle kazı ve doldum şevleri inşaatı takip eden ilk aylar içinde erozyona maruz bulunmaktadır. Fredriksen'in1) etüdlerine göre inşaatı takip eden ilk sağnaklarla akarsuların taşıdığı materyal mikdarı 250 misli artmakta ise de bu, iki ay kadar bir süre sonra hemen hemen inşaatten önceki seviyeye kadar düşmektedir. Kazı ve doldum şevlerinde meydana gelen toprak taşınmalarını asgari seviyeye indirebilmek için inşaat tamamlanır tamamlanmaz bu şevlerin bir örtü ile kapanmasına lüzum vardır. Maalesef bu kısımlarda, toprağın verimsizliği ve mikroklimatik şartların elverişsizliği dolayısiy-le tabii vejetasyonun teessüsü son derece yavaş olmaktadır. Yol şevlerinin süratle stabilizasyonunun önemini takdir eden Birleşik Amerika Orman idaresi takriben 12 yıl önce Batı Oregon ile Washington eyaletlerinde şevlerin otlarla yeşillendirilmesin]' sağlıyacak çalışmalara girişmiş bulunmaktadır. Bu maksat için kullanılan tohum karışım nisbet-leri, gübreleme ve tatbik metodları Birleşik Amerika Tarım Bakanlığı Toprak Muhafaza Servisi ile mahalli teşkilatının tavsiye ve tecrübelerine dayandırılmıştır. Orman İdaresinin bu çalışmaları herhangi bir şekilde standartlaştırılmadığı için uygulanan metodlar da her milli orman hatta her bölge için farklı olmuştur. Ekilen tohum karışımları içinde hemen daima bir legüminöz türü bulunmuş ve bu da ekseriyetle Hollanda beyaz tırflı (Trifolium repens) olmuştur.