You are here

Home » Content

Okul Öncesi Dönem Çocuklarının Din Dersine Yönelik Görüşleri

Preschool Children’s Opinions Towards Theology

Journal Name:

  • Kastamonu Üniversitesi Kastamonu Eğitim Dergisi

Publication Year:

  • 2016

Key Words:

Keywords (Original Language):

Author NameUniversity of AuthorFaculty of Author
Abstract (2. Language): 
The aim of this research is to determine the opinions of pre-school children towards theology. In the research, content analysis was used as a qualitative method and semi-structured interview forms were used as a measuring tool. The sample consisted of 58 children between the ages of 5-6 who continue their education in pre-school. The results revealed that the children liked theology, not because of its religious focus but rather the activities within the content. It is found that besides the religious knowledge, theology provides the children with concepts that support their social development.
Bookmark/Search this post with
Abstract (Original Language): 
Bu araştırmanın amacı okul öncesi eğitim kurumlarına eğitime devam eden 5-6 yaş çocuklarının din eğitimine yönelik görüşlerini belirlemektir. Araştırmada yöntem olarak nitel araştırma yöntemlerinden içerik analizi, ölçme aracı olarak yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu, okul öncesi eğitim kurumuna devam eden 5-6 yaş aralığında ki 58 çocuk oluşturmuştur. Araştırma sonucunda çocukların verilen din dersini sevdikleri fakat bu sevginin din dersinden ziyade dersin içeriğindeki etkinliklerden kaynaklandığını, din dersinde dini bilgilerin yanı sıra sosyal gelişimlerine destek sağlayacak kavramları da öğrendikleri sonuçları bulunmuştur.
FULL TEXT (PDF): 
PDF icon arastirmax-okul-oncesi-donem-cocuklarinin-din-dersine-yonelik-gorusleri.pdf
  • 5
2279
2292
  • Turkish

REFERENCES

References: 

Akbaş, O. (2008). Değer eğitimi akımlarına genel bir bakış. Değerler Eğitimi Dergisi, 6(16),
9-27.
Aydın, M. Z. (1999). Belçika’da ilk ve orta öğretimde din ve ahlâk öğretimi. C.Ü. İlâhiyat
Fakültesi Dergisi, (3), 101-147.
Ayuso, M., & Başkurt, İ. (2009). İspanya’da din eğitimi. İstanbul Üniversitesi İlahiyat Fakültesi
Dergisi, (19), 111-136.
Bahçekapılı, M. (2013). Finlandiya’da din eğitimi. International Journal of Social Science
6(5), 889-922.
Balat, G. U. & Dağal, A. B. (2009). Okul öncesi dönemde değerler eğitimi etkinlikleri. Ankara:
Kök Yayıncılık.
Başkurt, İ.(2004) Almanya’da din eğitimi. http://www.journals.istanbul.edu.tr/iuilah/article /
viewFile/1023015829/1023015001, 29.03.2016 tarihinde erişilmiştir.
Can, Ö. (2008). Dördüncü ve beşinci sınıf öğretmenlerinin sosyal bilgiler dersinde değerler
eğitimi uygulamalarına ilişkin görüşleri. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Hacettepe
Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Ankara.
Cihandide, Z. N. (2014). Okul öncesi din ve ahlak eğitimi. 2. basım. İstanbul: DEM Yayınları.
Çelik, A. (2004). Çocuk, oyun ve din eğitimi. Kazım Karabekir Fakültesi Eğitim Fakültesi
dergisi. (9), 187-196.
Diken, İ. H. (2014). Erken çocukluk eğitimi. 3. Basım. Ankara. Pegem Akademi.
Diyanet İşleri başkanlığı (2013). Kur’an kursları öğretim programı (04-06 Yaş Grubu). http://
www2.diyanet.gov.tr/EgitimHizmetleriGenelMudurlugu/Sayfalar/AnaSayfa.aspx. Erişim
Tarihi: 16.03.2016.
Erdem, D. (2011). Türkiye’de 2005–2006 yılları arasında yayımlanan eğitim bilimleri dergilerindeki
makalelerin bazı özellikler açısından incelenmesi: betimsel bir analiz. Eğitimde
ve Psikolojide Ölçme ve Değerlendirme Dergisi, 2(1), 140-147.
Fidan, N. K. (2009). Öğretmen adaylarının değer öğretimine ilişkin görüşleri. Kurumsal Eğitim
Bilim, 2(2), 1-18.
Karasar, N. (2014). Bilimsel araştırma yöntemi. Ankara: Nobel Yayıncılık.
Konuk, Y. (1994). Okul öncesi çocuklarda dini duygunun gelişimi ve eğitimi. Ankara: TDV
Yayınları.
Okumuşlar, M. (2002). Fıtrattan dine, din fıtrat eğitim ilişkisi. Konya: Yediveren Kitap.
2292 Kübra ÇELEBİ, Merve ŞAHİN, Neslihan BÜTÜN, Suat KOL
Aralık 2016 Cilt:24 No:5 Kastamonu Eğitim Dergisi
Özdemir, M. (2010). Nitel veri analizi: Sosyal bilimlerde yöntembilim sorunsalı üzerine bir
çalışma. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 11(1), 323-343.
Punch, F. K. (2005). Sosyal araştırmalara giriş nitel ve nicel yaklaşımlar. (Çev: Bayrak, D.,
Arslan, H. B., Akyüz, Z.). Ankara: Siyasal Kitabevi.
Sakarya Milli Eğitim Müdürlüğü (SMEM) (2015). Kur’an eğitimi ile ilgili işbirliği protokolü.
http://sakarya.meb.gov.tr/www/okul-oncesi-ogrencilerine-kuran-egitimi-ve...
973, Erişim Tarihi, 10.08.2016.
Samur, A. Ö. (2011). Değerler eğitimi programının 6 yaş çocuklarının sosyal ve duygusal
gelişimlerine etkisi, yayımlanmamış doktora tezi, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler
Enstitüsü, Konya.
Selçuk, Z., Palancı, M., Kandemir, M. & Dündar, H. (2014). Eğitim ve bilim dergisinde
yayınlanan araştırmaların eğilimleri: İçerik analizi. Eğitim ve Bilim 39(173), 430-453.
Tavşancıl, E. & Aslan, E. (2001). İçerik analizi ve uygulama örnekleri. İstanbul: Epsilon Yayınları.
Tavukçuoğlu, M. (2002). Okul öncesi çocuğunun eğitiminde din duygusu ve din eğitimi. Selçuk
Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, (14), 51-64.
Varışoğlu, B., Şahin, A. & Göktaş, Y. (2013). Türkçe eğitimi araştırmalarında eğilimler. Kuram
ve Uygulamada Eğitim Bilimleri (KUYEB) 13(3),1767-1781.
Yıldırım, A. & Şimşek, H. (2013). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin
Yayıncılık.
Yılmaz, H. (2008). Çağdaş dünyada din öğretimi ve Kırgızistan’la karşılaştırılması. C.Ü. İlahiyat
Fakültesi Dergisi. 12(1), 91-119.

Thank you for copying data from http://www.arastirmax.com