You are here

Eğitim fakültesi öğrencilerinin öznel iyi oluş düzeyleri ile tinsellik, iyimserlik, kaygı ve olumsuz duygu düzeyleri arasındaki ilişki

Relationship between education faculty students’ subjective well-being, spirituality, optimism, anxiety and negative affectivity

Journal Name:

Publication Year:

DOI: 
10.15285/ebd.98899

Keywords (Original Language):

Abstract (2. Language): 
Purpose of this study is to determine the relationship between education faculty students’ subjective well-being levels and their spirituality, optimism, anxiety and negative affectivity. Sample was 875 undergraduate students (587 female, 288 male) at Uludağ University, Faculty of Education in the 2011-2012 academic year. “Positive and Negative Affect Scale-PANAS” (Watson, Clark & Tellegens, 1988) and “The Satisfaction With Life Scale” (Diener, Emmans, Larsen & Griffin, 1983) were used to determine levels of subjective well-being. “The Life Orientation Test-LOT” (Scheiver & Carver, 1985) was used to measure optimism levels, “State-Trait Anxiety Inventory–STAI” (Spielberg, 1970), to measure anxiety levels, and “Spirituality Scale” (Korkut- Owen & Karaırmak, 2009) to measure spirituality levels, “Personal Information Form”, developed by the researcher was used to obtain demographic data of students. SPSS 11.5 statistics program was used for dataanalysis. Mann-Whitney U test and Kruskal-Wallis test were used to test for differences between independent groups. Spearman’s rank order correlation method was used in order to determine the relationship between subjective well-being and psychological variables. Results revealed that there was a significant correlation between research variables and subjective well-being. Students’ levels of subjective well-being differed with respect to gender and academic major, significantly. Implications for research and college counseling practice are discussed.
Abstract (Original Language): 
Bu araştırmada, Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi öğrencilerinin öznel iyi oluş düzeyleri ile tinsellik, iyimserlik, kaygı ve olumsuz duygu düzeyleri arasındaki ilişkinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu, 2011-2012 eğitim-öğretim yılında Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesinin çeşitli bölümlerinden 587 kadın, 288 erkek öğrenci oluşturmuştur. Araştırmada ölçme aracı olarak öznel iyi oluş düzeyini belirlemek amacıyla “Pozitif ve Negatif Duygu Ölçeği” (Watson, Clark ve Tellegens, 1988) ve “Yaşam Doyumu Ölçeği” (Diener, Emmans, Larsen ve Griffin, 1983) kullanılmıştır. Öğrencilerin iyimserlik düzeyini ölçmek için “Yaşam Yönelim Testi” (Scheiver ve Carver, 1985), kaygı belirtileri düzeyini ölçmek için “Durumluk- Sürekli Kaygı Ölçeği” (Spielberg ve ark., 1970) ve tinsellik düzeyini ölçmek için “Tinsellik Ölçeği” (Korkut-Owen ve Karaırmak, 2009) demografik bilgilerini elde etmek için araştırmacı tarafından geliştirilen “Kişisel Bilgi Formu” kullanılmıştır. Bağımsız gruplar arasındaki farklılıkların testi için Mann-Whitney U Testi ve Kruskal-Wallis Testi kullanılmıştır. Öznel iyi oluş ile psikolojik değişkenler arasındaki ilişkiyi belirlemek için Spearman’s rank order korelasyon yöntemi kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen bulgulara göre üniversite öğrencilerinin öznel iyi oluş düzeyleri ile araştırmaya konu olan psikolojik değişkenler arasında anlamlı ilişki bulunmuştur. Ayrıca katılımcıların öznel iyi oluş düzeyleri cinsiyetlerine ve öğrenim gördükleri bölümlere göre anlamlı bir farklılık gösterdiği sonucuna ulaşılmıştır. Üniversite PDR Hizmetleri ve araştırma açısından sonuçlar ve öneriler tartışılmıştır.

REFERENCES

References: 

Atak, H. (2011).Yetişkinliğe geçiş yıllarında sigara içme davranışının psikososyal belirleyicileri ve sigara
içmenin yaşam doyumu ve öznel iyi oluşla ilişkisi. Klinik Psikiyatri, 14, 29-43.
Aydın, G., & Tezer, E. (1991). İyimserlik, sağlık sorunları ve akademik başarı ilişkisi. Psikoloji Dergisi, 7(26), 2-9.
Ben-Zur, H. (2003). Happy adolescents: the link between subjective well-being, internal resources and
parental factors. Journal of Youth and Adolescence, 32(2), 67-79.
Biswas-Diener, R., Diener, E., & Tamir, M. (2004). The psychology of subjective well-being. Daedalus,
133(2), 18-26.
Carver, C.S., & Scheier. M. F. (2002). “Optimism”. In Snyder, Charles. R. ve Lopez, Shane J., (Eds.)
Handbook of positive psychology. Oxford University Press: New York, Part IV: 231-243, Web:
http://holismoplanetario.files.wordpress.com/2010/02/handbook-of-positive psychology.pdf, 20
Ağustos 2014’de alınmıştır.
Chang, E. C., Maydeu-Olivares, A., & D’Zurilla, T. J. (1997). Optimism and pesimism as partially
independent construcks: relationship to positive and negative affectivity and psychological wellbeing.
Personality and Individual Differences, 3(23), 433-440.
Compton, W. C. (2000). Meaningfulness as a mediator of subjective well- being. Psychological Reports, 87(1),
156-160.
Costa, P. T., & McCrae, R. R. (1980). Influence of extraversion and neurotism on subjective well-being happy
and unhappy people. Journal of Personality and Social Psychology, 38, 668-678.
Csikszentmihalyi, M. (2005). Akış ve mutluluk bilimi. İstanbul: HYB Yayıncılık.
Daaleman, T.. P. (1999). Belief and subjective well-being in outpatient. Journal of Religion and Health, 38(3),
219-228.
Deneve, K. M., & Cooper, H. (1998). The happy personality: a meta-analysis of 137 personality traits and
subjective well-being. Psychological Bulletin, 124, 197-229.
Diener, E. (1984). Subjective well-being. Psychological Bulletin, 95, 542-575.
Diener, E., & Larsen, R. J. (1993). The experience of emotional well-being. In. Ed. Lewis, Michael – Haviland-
Jones, Jeannette M., Handbook of emotions, New York: Guilford, ss. 405-415, Web: http://www.
psych.ucsb.edu/research/cep/papers/Emotions2000.pdf, 11 Temmuz 2011’de alınmıştır.
Diener, E., & Diener, M. (1995). Cross-cultural correlates of life satisfaction and self-esteem, personality
processes and individual differences. Journal of Personality and Social Psychology, 68(4), 653-663.
Diener, E., & Fujita, F. (1995). Resources, personal strivings, and subjective well-being: a nomothetic and
idiographic approach. Journal of Personality and Social Psychology, 68, 926-935.
Diener, E., Diener, M., & Diener, C. (1995). Factors predicting the subjective well-being of nations. Journal
of Personality and Social Psychology, 69, 851-864.
Diener, E., & Diener, C. (1996). Most people are happy. Psychological Science, 7, 181-185.
Diener, E., Suh, E., & Oshi, S. (1997). Recent findings on subjective well-being. Indian Journal of Clinical
Psychology, 4(1), 8-29.
Diener, E., Suh, M. E., Lucas, R. E., & Smith, H. L. (1999). Subjective well-being: three decades of progress.
Psychological Bulletin, 125, 276-302.
Diener, E., & Lucas, R. E. (2000). Subjective emotional well-being running head: emotional well-being. In
Ed. Lewis, Michael-Haviland-Jones, Jeannette M., Handbook of emotions. New York: Guilford, ss.
325-337, Web: http://www.psych.ucsb.edu/research/cep/papers/Emotions2000.pdf, 11 Temmuz
2011’de alınmıştır.
Diener, E. (2000). Subjective well-being: the science of happiness and a proposal for a national index.
American Psychologist, 55, 34-43.
Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi / Journal of Educational Sciences
Yıl: Haziran 2015 • Cilt-Sayı: 42 • ISSN: 1300-8889 • ss. 335-356
355
Diener, E., Lucas, R. E., & Oshi, S. (2002). Subjective weil-being: the science of happines and life satisfaction.
In Ed. Snyder, C. R. - Lopez, Shane. J., Handbook of positive psychology. New York: Oxford
University Press, ss. 63-73, web: http://www.google.com/books, 14 Ağustos 2011’de alınmıştır.
Diener E., & Seligman, M. (2004). Beyond money: toward an economy of well-being. Psychological Science
in the Public Interest, 5(1), 31-36.
Diener, E., Kesebir, P., & Lucas, R. E. (2008). Benefits of accounts of well being-for societies and for
psychological science. Applied Psychology, 57, 37-53.
Diener, E. (2009). The science of well-being: the collected works of ed diener. Social Indicators Research
Series, 37, 11-58.
Doğan, T. (2006). Üniversite öğrencilerinin iyilik halinin maneviyat ve serbest zaman boyutlarının
incelenmesi. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 3(26), 1-16.
Eken, A. (2010). Ergenlerin anne-babaya bağlanma biçimleri ile öznel iyi oluş durumları ve sosyal yetkinlik
beklentileriyle ilişkileri. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi), Karadeniz Teknik Üniversitesi Sosyal
Bilimler Enstitüsü, Trabzon.
Feldman-Barret, L. (1997). The relationships among momentary emotion experiences, personality
descriptions and retrospective ratings of emotion. Personality and Social Psychology Bulletin, 23,
10-1100.
Fujita, F., Diener, E., & Sandvik, E. (1991).Gender differences in negative affect and well-being: The case for
emotional intensity. Journal of Personality and Social Psychology, 61(3), 427-434.
Gündoğar, D., Sallan-Gül, S., Uskun, E., Demirci, S., & Keçeci, D. (2007). Üniversite öğrencilerinde yaşam
doyumunu yordayan etkenlerin incelenmesi. Klinik Psikiyatri Dergisi, 10(1), 14-27.
Hinterkopf, E. (1994). Integrating spiritual experience in counseling. Counseling & Values, 38, 165-175.
Ho, M. Y., Cheung, F.M., & Cheung, S. F. (2009). The role of meaning in life and optimism in promoting
well-being. Personality and Individual Differences, 48, 658-663.
Ingersoll, E. R. (1994). Spirituality, religion, and counseling: dimension and relationships. Counseling &
Values, 38, 98-111.
İlhan, T. (2009). Üniversite öğrencilerinin yaşam amaçları ve madde kullanımı. XVIII. Ulusal Eğitim Bilimleri
Kurultayı, Ege Üniversitesi, İzmir.
Kalafat, S. (1996). Depresyon ve mutlulukta otomatik düşüncelerin rolü (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi),
Ondokuz Mayıs Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Samsun.
Kankotan, Z.Z. (2008). The role of attachment dimensions, relation status, and gender in the components of
subjective well-being (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi), Orta Doğu Teknik Üniversitesi Sosyal
Bilimler Enstitüsü, Ankara.
Kasser, T., & Ryan, R. M. (1993). A dark side of the American dream: correlates of financial success as a
central life aspiration. Journal of Personality and Social Psychology, 65(2), 410-422.
Katja, R., Åstedt-Kurki, P., Tarkka-Marja, T., & Laippala, P. (2002). Relationships among adolescent subjective
well-being, health behavior and school satisfaction. Journal of School Health, 72(6), 243-249.
Korkut, F. (2004). Önleme ve iyilik hali. Eğitim Araştırmaları Dergisi, 4(15), 79-87.
Korkut-Owen, F., & Karaırmak, Ö. (2009). Tinsellik ölçeğinin psikometrik özellikleri: açıklayıcı ve doğrulayıcı
faktör analizi. X. Ulusal Psikolojik Danışma ve Rehberlik Kongresi, Çukurova Üniversitesi, Adana.
Köker, S. (1991). Normal ve sorunlu ergenlerin yaşam düzeyinin karşılaştırılması (Yayımlanmamış yüksek
lisans tezi), Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
Lightsey, O. R. (1996). What leads to wellness? The role of psychological resources in well-being. The
Counseling Psychologist, 24, 589-735.
McCrae, R. R., & Costa, P. T. (1991). Adding leibe und arbeit: The full five factor modal and well-being.
Personality and Social Psychology, 17, 227-232.
Ahmet ÖZTÜRK • Rahşan Siviş ÇETİNKAYA
356
Myers, D. G., & Diener, E. (1996). The pursuit of happiness. Scientific American, 274, 54-56.
Myers, J. E., Sweneey, T. J., & Witmer, J. M. (2000). The wheel of wellness counseling for wellness: a holistic
model for treatment planning. Journal of Counseling and Development, 78, 251-266.
Quinn, P. D., & Duckworth, A. L. (2007). Happiness and academic achievement: evidence for reciprocal
causality. Poster session presented at the annual meeting of the American Psychological Society,
Washington, DC. Web: http://www.sas.upenn.edu/~duckwort/images/Microsoft%20Word%20
-%20Poster%20Text.060807.pdf, 22 Ağustos 2011’de alınmıştır.
Öner, N. (1977). Durumluluk ve süreklilik kaygı envanterinin Türk toplumunda geçerliği (Yayınlanmamış
doktora tezi), Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
Özen, Ö. (2005). Ergenlerin öznel iyi oluş düzeyleri (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi), Hacettepe
Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
Pavot, W., & Diener, E. (2008). The Satisfaction with life scale and the emerging construct of life satisfaction.
Journal of Positive Psychology, 3, 137-152.
Ryan, R. M., & Deci, E. L. (2001). To: A review of research on hedonic and eudaimonic well-being. Annual
Review of Psychology, 52, 141-166.
Scheier, M. F., & Carver, C. S. (2005). Effect of optimism on psychological and phycical well-being: thorical
over-view and empiral update. Cognitive Theraphy and Research, 16(2), 201-228.
Seder, P. J., & Oishi, S. (2009). Ethnic ve racial homogenity in college students facebook friendship networks
and subjective well-being. Journal of Personality, 43(3), 438-443.
Selçukoğlu, Z. (2001). Araştırma görevlilerinde tükenmişlik düzeyi ile yalnızlık düzeyi ve yaşam doyumu
arasındaki ilişkinin bazı değişkenler açısından değerlendirilmesi (Yayınlanmamış yüksek lisans
tezi), Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.
Selim, S. (2008). Life satisfaction and happiness in Turkey. Social Indicators Research, 88, 531-562.
Siyez, D. M., & Aysan F. (2007). Sigara, alkol ve uyuşturucu madde kullanan ve kullanmayan öğrencilerin
öz-yeterlilikleri ve yaşam doyumları ile stresle başa çıkma stratejilerinin incelenmesi. Selçuk Eğitim
Fakültesi Dergisi, 23, 17-34.
Spielberger, C. D., Gorsuch, R.L., & Lushene, R.E. (1970). Manual for state-trait anxiety inventory. California:
Consulting Psychologists Press.
Tong, Y., & Song, S. (2004). A study on general self- efficacy and subjective well- being of low SES collage
students in a Chinese university. College Student Journal, 38(4), 637-654.
Tuzgöl-Dost, M. (2004). Üniversite öğrencilerinin öznel iyi oluş düzeyleri (Yayımlanmamış doktora tezi),
Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
Tuzgöl-Dost, M. (2006). Üniversite öğrencilerinin iyi oluş düzeyleri. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi
Dergisi, 31, 188-197.
Wallis, C. (2005). The new science of happiness. TIME Magazine, Web: http://www.authentichappiness.sas.
upenn.edu/images/timemagazine/Time-Happiness.pdf, 18 Eylül 2011’de alınmıştır.
Waterman, A. S. (2008). Reconsidering happiness: a eudaimonist’s perspective. The Journal of Positive
Psychology, 3(4), 234-252.
Watson, D., Clark, L. A. & Tellegen, A. (1988). Development and validation of brief measures of positive and
negative affect: the panas scales. Journal of Personality and Social Psychology, 54, 1063-1070, http://
ehis.ebscohost.com, 10 Aralık 2011’de alınmıştır.
Westgate, C. E. (1996). Spiritual wellness and depression. Journal of Counseling and Development, 75(1), 26-35.
Wilson, W. R. (1967). Correlates of avowed happiness. Psychological Bulletin, 67, 294-306.
YÖK. (2547). Yayımlandığı R. Gazete: Tarih: 6/11/1981 Sayı: 17506, Yayımlandığı Düstur: Tertip: 21, 5, 3.
Zettergren, P., Bergman, L. R., & Wangby, M. (2006). Girls’ stable peer status and their adulthood adjustment: A
longitudinal study from age 10 to age 43. International Journal of Behavioral Development, 30(4), 315-325.

Thank you for copying data from http://www.arastirmax.com