You are here

BABALARIN OKUL ÖNCESİ YAŞTAKİ ÇOCUKLARININ SERGİLEDİĞİ BAZI PROBLEM DAVRANIŞLARA YÖNELİK TUTUMLARININ İNCELENMESİ

AN ANALYSIS OF THE ATTITUDES OF FATHERS’ TOWARDS SOME PROBLEM BEHAVIORS OF THEIR PRESCHOOL-AGE CHILDREN

Journal Name:

Publication Year:

DOI: 
http://dx.doi.org/10.7827/TurkishStudies.12602

Keywords (Original Language):

Abstract (2. Language): 
The purpose of this study was to examine the attitudes of fathers’ towards their pre-school age children related with their problem behaviors in some cases. Fathers who have children in the age of 5-6 year old, from different environments were reached and their attitudes and exhibited behaviors related to the problem situations indicated in the 7 sub-sections of the questionnaire were analyzed by the researchers. The study group consisted of fathers of 200 preschool children in the age of 5-6, from 6 government pre-schools in Çankaya, Yenimahalle, and Mamak districts of city of Ankara. In this research, in order to collect data, a questionnaire form called "Fathers’ Attitudes Related to their Children’s Problem Behaviors Questionnaire” consisting of 37 Likert-type questions, which was arranged on a 5 point scale, developed in the light of the related literature, used by the researchers. Analysis were performed using SPSS 22.0 statistical package program. Overall cronbach alpha value was 0.76. For the purpose of the research, percentage and frequency analysis were used to determine the frequency of behaviors participants have shown towards; peer violence, refusing to eat sufficiently, using slang words, not sharing their toys with a peer, getting unauthorized goods, crying their wishes, and stubbornness behaviors of their children. Results revealed that related to peer violence; fathers less frequently chose the way of seeing the behavior childish and leave out, explaining the wrongness of the behavior, and suggesting that they should solve the problem by talking to their peer; comparing to choosing the way of punishing them by removing a favorite toy or speaking to the classroom teacher about the problem. Related to the problem of refusing to eat sufficiently; it was seen that fathers frequently chose the way of waiting children until they get hungry to come to the table, having them eat by playing various games, and trying to convince them by telling them they would get a reward at the end of the meal. Related to the use of slang words behavior; it was seen that fathers more frequently chose the way of getting angry at them and not showing any reaction. Related to the children's not sharing their toys with a peer behavior; it was seen that fathers more frequently chose the way of telling that he would put the toy away if their children insist on not sharing their toys with their peer. Related to the children's crying their wishes behavior; it was seen that fathers more frequently chose the way of ignoring and getting angry with their child. Related to the stubbornness problem; it was seen that fathers more frequently chose the way of ignoring. Related to the children's getting unauthorized goods problem; it was seen that fathers more likely chose the way of getting angry at them when their children got the object.
Abstract (Original Language): 
Bu çalışmanın amacı okul öncesi dönemdeki çocukların sergiledikleri problem davranış durumlarında babaların çocuklarına yönelik tutumlarının incelenmesidir. Araştırmacılar tarafından 5-6 yaş grubunda çocuğu olan farklı çevrelerden babalara ulaşılmış ve onların ankette 7 alt başlıkta belirtilen problem durumlarına göre sergiledikleri tutum ve davranışları incelenmiştir. Araştırmanın çalışma grubunu, Ankara ili, Çankaya, Yenimahalle ve Mamak ilçelerindeki 6 devlet anaokulunda eğitim görmekte olan 5-6 yaş grubundan 200 çocuğun babaları oluşturmuştur. Araştırmada veri toplamak amacıyla araştırmacılar tarafından 5’li dereceleme tipinde 37 sorudan oluşan “Çocuklarının Problem Davranışlarına İlişkin Baba Tutumları Anketi” adlı bir anket formu ilgili alan yazından faydalanılarak geliştirilmiş ve kullanılmıştır. Analizler, SPSS 22.0 istatistik paket programı kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Genel cronbach alfa değeri 0,76 olarak bulunmuştur. Araştırmanın amacı doğrultusunda katılımcıların çocukların; akran şiddetine, yemek yememe, argo kelime kullanma, akranıyla oyuncağını paylaşmama, izinsiz eşya alma, isteklerini ağlayarak anlatma ve inatlaşma problemlerine karşı göstermiş oldukları davranışların sıklığını belirlemek için yüzde ve frekans analizleri kullanılmıştır. Sonuçlar; Akran şiddetiyle ilgili; babaların, çocuktur yapar bakış açısıyla problemin üzerinde durmama, davranışının yanlış olduğunu açıklama ve problem yaşadığı akranıyla konuşarak problemi çözmesini önerme davranışlarını; oyuncağı kaldırarak onu cezalandırma ve problemi öğretmeniyle konuşma davranışlarına göre daha az tercih ettikleri görülmüştür. Yemek yememe problemiyle ilgili; babaların, acıkarak kendisinin masaya gelmesini bekleme, çeşitli oyunlarla yemeğini yemesini sağlama ve yemek sonunda ödüllendireceğimi söyleyerek ikna etmeye çalışma davranışlarını daha sık sergilediği anlaşılmaktadır. Çocuğun argo kelime kullanımıyla ilgili; babaların, çocuğa kızma ve tepki vermeme davranışlarını daha sık gösterdikleri görülmüştür. Çocuğun akranıyla oyuncağını paylaşmama problemiyle ilgili; babaların, paylaşmamaya devam ederse oyuncağı kaldıracağını söyleme davranışını daha çok tercih ettikleri görülmüştür. Çocuğun isteklerini ağlayarak anlatma problemiyle ilgili; babaların, duymamış gibi yapma ve davranışı sergilediği sürece ona kızma davranışlarını daha sık gösterdikleri görülmüştür. Çocuğun inatlaşma problemiyle ilgili; babaların, duymamış gibi yapma tutumunu daha sık sergiledikleri; ceza verme, isteğini yapma ve çocuğa inatlaşmanın kendisini bir çözüme ulaştırmayacağını açıklama tutumlarını ise daha az tercih ettikleri görülmüştür. Çocuğun izinsiz eşya alma problemiyle ilgili; babaların, eşyayı aldığında ona kızma davranışını daha çok sergileme eğiliminde oldukları görülmüştür.

REFERENCES

References: 

Aydoğan, Y. ve Özyürek, A. (2013). Okul öncesi çocuklarda şiddet davranışları. Uluslararası Aile
Çocuk Eğitimci Dergisi, 1(2). 1-18.
Bates, J. E., Pettit, G. S., Dodge, K. S., & Ridge, B. (1998). Interaction of temperamental resistance
to control and restrictive parenting in the development of externalizing behavior. Journal of
Developmental Psychology, 34(5). 982-995.
Bornstein, L. & Bornstein, M. H. (2007). Parenting styles and child social development.
Encyclopedia on Early Childhood Development. 1-4.
Campbell, S. B. (1995). Behavior problems in preschool children: A review of recent research.
Journal of Child Psychology & Psychiatry, 36(1). 113-149.
Çağdaş, A. ve Şahin Seçer, Z. (2011). Anne baba eğitimi. Ankara: Eğiten Kitap.
Çıkrıkçı, S. (1999). Ankara il merkezindeki resmi banka anaokullarına devam eden 5-6 yaş
çocuklarının okul olgunluğu ile aile tutumu arasındaki ilişkinin incelenmesi. Yayınlanmamış
Yüksek Lisans Tezi. Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Ankara.
Dursun, A. (2010). Okul öncesi dönemdeki çocukların davranış problemleriyle anne-baba tutumları
arasındaki ilişkinin incelenmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Dokuz Eylül
Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü. İzmir.
Durualp, E. ve Aral, N. (2011). Oyun temelli sosyal beceri eğitimi. Ankara: Vize Yayıncılık.
Erkan, S. (2013). Aile ve aile eğitimi ile ilgili temel kavramlar. İçinde Z. F. Temel (Ed.) Aile eğitimi
ve erken çocukluk eğitiminde aile katılım çalışmaları (2.baskı). Ankara: Anı Yayıncılık.
Karasar, N. (2005). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Nobel Yayınları.
Keenan, K. & Shaw, D. S. (1994). The development of aggression in toddlers: A study of lowıncome
families. Journal of Abnormal Child Psychology, 22(1). 53-77.
Kerr, D. C. R., Lopez, N. L., Olson, S. L., & Sameroff, A. J. (2004). parental disipline and
externalizing behavior problems in early childhood: The roles of moral regulation and child
gender. Journal of Abnormal Child Psychology, 32(4). 369-383.
Özyürek, A. (2004). Kırsal bölge ve şehir merkezinde yaşayan 5-6 yaş grubu çocuğa sahip anne
babaların çocuk yetiştirme tutumlarının incelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi.
Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü. Ankara.
Özyürek, A. ve Tezel Şahin, F. (2012). Anne-baba olmak ve anne-babaların çocuk yetiştirme
tutumları. İçinde T. Güler, (Ed.). Anne Baba Eğitimi (2.baskı). Ankara: Pegem Akademi.
Sezer, Ö. ve Oğuz, V. (2010). Üniversite öğrencilerinde kendilerini değerlendirmelerinin ana baba
tutumları ve sosyo demografik değişkenler açısından incelenmesi. Kastamonu Eğitim
Dergisi, 18(3). 743-758.
Shaw, D. S., Winslow, E. B., Owens, E. B., Vondre, H. I.,Cohn, J. F., & Bell, R. Q. (1998). The
development of early externalizing problems among children from low-income families: A
transformational perspective. Journal of Abnormal Child Psychology, 26, 95-107.
Steinberg, L. D., Lamborn, S. D., Dornbusch, S. M., & Darling, N. (1992). Impact of parenting
practices on adolescent achievement: Authoritative parenting, school ınvolment
andencouragement to succeed. Journal of Child Development, 63, 1266-1281.
474 Mümin TUFAN - Yakup YILDIRIM
Turkish Studies
International Periodical for the Languages, Literature and History of Turkish or Turkic
Volume 12/33
Yavuzer, H. (2001). Yaygın ana-baba tutumları. İçinde H. Yavuzer (Ed.) Ana-baba okulu (9. Baskı),
Ankara: Remzi Kitabevi.
Yıldırım, A. & Şimşek, H. (2011). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin
Yayıncılık.
Yıldız, A. (2004). Ebeveyn tutumları ve saldırganlık. Polis Bilimleri Dergisi 6(3-4), 131- 150.
Yıldızbaş, F. (2009). Okul öncesi dönemde prososyal davranışların gelişiminin bebeklik
yaşantısındaki bazı değişkenler açısından incelenmesi. Uluslararası Katılımlı II. Çocuk
Gelişimi ve Eğitimi Kongresi Bildiri Kitabı. 7-9 Ekim 2009. 463-468, Ankara.
Yörükoğlu, A. (2000). Değişen toplumda aile ve çocuk. İstanbul: Özgür Yayıncılık.

Thank you for copying data from http://www.arastirmax.com