EĞİTİM YÖNETİMİNDE KADIN

Kadının istihdamdaki yerine ilişkin yorum yapanların fikirleri oldukça karmaşık bir tablo sergilemektedir. Bu konu genellikle kadının toplumdaki yeri ile ilgili olarak bir ölçü vazifesi görmektedir. Birçok ülkede kadınlara, devletin kanunları, kamu ve özel kuruluşlar hemekadar eşit imkanlar tanımakta iseler de bu çabaların beklenen etkileri yaratmakta hala pek başarılı olmadığı gözlenmektedir (Marshall, 1984, s: 1-2). Örneğin, ücret, istihdam hakkı tanıma ve üst yönetimde görev alabilme olanakları konularında İngiltere’de yapılmış bulunan çeşitli araştırma sonuçları, kadınların durumunun giderek erkeklere göre kötüye gitmekte olduğunu göstermektedir. İngiltere'de, 1979 da çalışan kadın sayısı 9.3 milyon iken 1979-1982 yılları arasında bunların 800.000 i işten çıkarılmıştır (Senker, 1982). 1982'de İngiltere'deki kayıtlı işsizlerin % 29'unu kadınlar oluşturmaktadır; bu oran 1977'de yalnızca % 22 idi. Türkiye’de kayıtlı işsizlerin 1989 itibariyle % 34.7'si kadındır (T.C.D.Î.E., 1991, s 56). Yine istatistikler, birçok ülkede çalışmakta olan kadınların % 90'mın organizasyonların alt kademelerindeki düşük ücretli vasıfsız işlerde istihdam edilmekte olduğunu göstermektedir (Senker, 1982) Üst görevlerde çalıştırılan kadın oranı, İngiltere'de ve ABD'de % l'den azdır. (Powell, 1980, s:3) Tü.kiye'de üst düzey yönetim görevlerinde istihdam edilen kadınların toplam çalışan kadınlara oranı 1989 bilgilerine göre % 0.03’dür (T.C.D.Î.E., 1991, s:32). Eğitim yönetiminde de benzer gelişimler gözlenmektedir. Okullar büyüdükçe ve karma hale geldikçe kadın okul yöneticilerinin oranının giderek azaldığı görülmektedir. ABD de kadın okul yöneticilerinin genel oranı 1974'de % 28 iken, Porat'a göre 1985'de % l l ’e düşmüştür. Kanada'da ise bu oran 1975’de % 17 iken 1985'de % 13 olmuştur (Ginn, 1989, s: 10).