EARLY SETTLEMENTS IN UPPER MEANDER VALLEY REGION ABSTRACT
Journal Name:
- Selçuk Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi
Key Words:
Keywords (Original Language):
| Author Name | University of Author | Faculty of Author |
|---|---|---|
Abstract (2. Language):
Archaeological surveys which have been conducting in Afyonkarahisar and its districts since
the year 2002 focused on the Upper Menderes Basin, Dinar being the center, between the seasons
2013 and 2016. The sources of the River Menderes are located in the northeast of the Basin. In the
westernmost end of this valley lies the village of Duman of the district of Dinar whereas Dikici
Hüyük, close to Dinar town center, is situated in the easternmost part. Although the state of the
Upper Menderes Valley in the Ancient period is partially known, we do not have many materials
concerning earlier eras. The history of the region from the Neolithic Age to the Roman Era was
investigated during the surveys we conducted in this valley between 2013 and 2016. It was
understood from these studies that the history of the Upper Menderes Valley dates as far back as
7500 years ago. The earliest findings belonging to this phase, which corresponds to the Late
Neolithic Age have so far been encountered in the locations of Kabaklı Kocakır, Yüksel Hüyük and
Dikici Hüyük. Settlements belonging to the Chalcolithic Age are also seen in this area. The
Kuyubaşı Hüyük in the village of Sütlaç can be cited as an example of this. However, the greatest
concentrations of ancient settlements in the region are those that belong to the Early Bronze Age.
Findings belonging to the Early Bronze Age were found in almost all of the mounds in the Upper
Menderes Valley. This situation indicates that the settlements in this area were scattered about
5000 years before now and that there was an increase in population. It is observed that the number
of settlements in the region declined in the IInd Millennium B.C. This change, which took place
about 4000 years before now, is thought to have been related to issues such as decrease in the
number o f small settlements i n t his area, as i n t he w hole o f A natolia, p eople’s l iving together i n
larger communities, urbanization, emergence of states etc. This is most apparently seen in Dikici
Hüyük i n t he V alley s ection. D ikici H üyük i s l ocated o n t he m ain r oads l eading t o t he L akes
District as well as being on the roads that are linked to the roads connecting the Aegean Region to
the Konya Lowland. The purpose of this study is to present, together with findings, the early
period (from the Neolithic Age to the Roman Period) in the fertile Upper Menderes Valley.
Bookmark/Search this post with
Abstract (Original Language):
2002 yılından bu yana Afyonkarahisar ili ve ilçelerinde yürütmekte olduğumuz arkeolojik yüzey araştırmaları, 2013-2016 sezonlarında, Dinar merkezli Yukarı Menderes Havzası’nda yoğunlaşmıştır. Havza’nın kuzeydoğusunda Menderes Nehri’nin kaynakları vardır. Bu Vadi’nin en batısında Dinar ilçesine bağlı Duman köyü bulunmaktadır ve en doğu noktasında Dinar merkeze yakın olan Dikici Hüyük yer alır. Yukarı Menderes Vadisi’nin Antik dönemdeki durumu kısmen bilinse bile, elimizde daha eski tarihler hakkında çok fazla malzeme bulunmamaktadır. Bu Vadi’de 2013 ile 2016 yılları arasında yaptığımız yüzey araştırmalarında bu çevrenin Neolitik çağdan Roma dönemine kadar olan tarihi incelenmiştir. Bu araştırmalarla, Yukarı Menderes Vadisi’nin tarihinin günümüzden yaklaşık 7500 yıl öncesine kadar gittiği anlaşılmıştır. Geç Neolitik döneme tarihlenen bu evreye ait en erken buluntulara şimdilik Kabaklı Kocakır, Yüksel Hüyük ve Dikici Hüyük mevkilerinde rastlanılmıştır. Bu kesimde Kalkolitik çağa ait yerleşmeler de görülmektedir. Sütlaç Köyü’nde Kuyubaşı Mevkii (Hüyük) bunlara örnek olarak verilebilir. Ancak bölgede eski yerleşmeler arasında en büyük yoğunluğu İlk Tunç çağa ait olanlar oluşturmaktadır. Yukarı Menderes Vadisi höyüklerinin hemen hepsinde İlk Tunç çağa ait buluntular görülmüştür. Bu durum günümüzden 5000 yıl kadar önce bu çevrede iskân alanlarının dağınık olduğuna ve nüfusun artışına işaret etmektedir. Bölgenin MÖ II. bin yılında yerleşmelerin sayısının azaldığı görülür. Günümüzden 4000 yıl kadar önceki bu değişimin, Anadolu’nun genelinde olduğu gibi bu çevrede de küçük yerleşmelerin azalmasının, insanların daha geniş kitleler halinde birlikte yaşaması, kentleşme, devletleşme vb. hususlarla ilgili olduğu düşünülmektedir. Vadi kesiminde bu durum en belirgin olarak Dikici Hüyük’te görülmektedir. Dikici Hüyük, Göller yöresine uzanan ana yollar üzerinde, ayrıca Ege Bölgesi ve Konya Ovası ile ilişkili olan yollarla bağlantılı bir konumdadır. Bu çalışmanın amacı verimli bir bölge olan Yukarı Menderes Vadisi’ndeki erken dönem yerleşmelerini (Neolitik çağdan Roma dönemine kadar olan) buluntularıyla birlikte sunmaktır.
FULL TEXT (PDF):
- 37