Buradasınız

Anasayfa » Content

FARKLI LOKASYONLARDA YÜRÜTÜLEN İKİNCİ ÜRÜN HİBRİD MISIR ÇEŞİTLERİNİN BAZI BİTKİSEL VE TARIMSAL ÖZELLİKLERİN İNCELENMESİ

INVESTIGATION OF SAME MORPHOLOGY AND AGRICULTURAL CHARACTER OF SECOND CROP HYBRID CORN CULTIVARS IN DIFFERENT LOCATION

Journal Name:

  • Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Doğa Bilimleri Dergisi

Publication Year:

  • 2001
Author NameUniversity of AuthorFaculty of Author
Abstract (2. Language): 
This study was carried out in two places called Avşar village and Türkoğlu town of Kahramanmaraş in 1998 in the rondomised block design with three replications. Hybrid maize cultivars such as C 6127, RX 947, Trebbia, Missouri, XL 72 AA, P 3335, Tambre, P 3394, Sele, P 32K61, Dracama, DK 626, Luce, Dart, Tema Ro were used as material in the experiment. The number of days to anthesis, first ear height, plant height, ear number per plant, grain weight of per ear, 1000- seed weight, test weight, grain ratio (%) and grain yield of cultivars were examined. Differences among the cultivars in terms of characters examined were found to be statistically important. In addition, differences between the places related to the characters such as number of days to anthesis, first ear height, plant height, grain weight of per ear, ear number per plant, grain ratio (%) and grain yield and place x cultivars interactions of number of days to anthesis, first ear height, plant height, ear number per plant, grain weight of per ear, 1000-seed weight were important. In the study conducted in two different places, it was determined that C 6127, Tema, Dart, Tambre, Luce, Dracma, and Trebbia hybrid maize cultivars for earlyness; Trebbia, p 32K61, P 3394, XL 72 AA, Missouri, Sele, Rx 947, DK 626 ve Tambre hybride maize cultivars for yield, Tambre and Trebbia cultivars for both earlyness and yield will be suitable for the region.
Bookmark/Search this post with
Abstract (Original Language): 
Bu çalışma, Kahramanmaş-Avşar köyü ve Kahramanmaraş - Türkoğlu kasabası civarı olmak üzere iki yerde 1998 yılında, tesadüf blokları deneme desenine göre 3 tekerrürlü olarak kurulmuştur. Denemede; C. 6127, Rx 947, Trebbia, Missouri, XL 72 AA, P. 3335, Tambre, P. 3394, Sele, P. 32K61, Dracma, DK. 626, Luce, Dart, Tema Ro hibrid mısır çeşitleri materyal olarak kullanılmıştır. Çeşitlerin tepe püskülü çıkış süresi, ilk koçan yüksekliği, bitki boyu, bitki başına koçan sayısı, tek koçanda tane ağırlığı, bin tane ağırlığı, hektolitre ağırlığı, % sömek oranı ve dekara verim değerleri incelenmiştir. İncelenen özellikler yönünden çeşitler arasındaki farklılıklar önemli bulunmuştur. Ayrıca tepe püskülü çıkış süresi, ilk koçan yüksekliği, bitki boyu, tek koçanda tane ağırlığı ve bitki başına koçan sayısı, dekara tane verimi ve % sömek oranı yönünden yerler arasındaki farklılıklar önemli olurken, tepe püskülü çıkış süresi, ilk koçan yüksekliği, bitki boyu, tek koçanda tane ağırlığı, bin tane ağırlığı ve bitki başına koçan sayısı yönünden yerxçeşit intraksiyonu önemli olmuştur. İki farklı yerde yapılan çalışmada; erkencilik yönünden C. 6127, Tema, Dart, Tambre, Luce, Dracma, Trebbia hibrid mısır çeşitlerinin, verim yönünden Trebbia, P. 32K61, P. 3394, XL 72 AA, Missouri, Sele, Rx 947, DK 626 ve Tambre hibrid mısır çeşitlerinin, erkencilik ve verimin birlikte değerlendirilmesi durumunda ise Tambre ve Trebbia çeşitlerinin yöre için daha uygun olacağı belirlenmiştir.
FULL TEXT (PDF): 
PDF icon arastirmax-farkli-lokasyonlarda-yurutulen-ikinci-urun-hibrid-misir-cesitlerinin-bazi-bitkisel-tarimsal-ozelliklerin-incelenmesi.pdf
  • 1
138
149
  • Turkish

REFERENCES

References: 

1. ANONİM, 1997. Tarımsal Yapı ve Üretim. Ankara.
2. CESURER, L., 1990. Çukurova Bölgesinde Sulu Koşullarına Uygun Ticari Melez
Mısır (Zea mays L.) Çeşitlerinde Verim ve Verime Etkili Bazı Özelliklerin
Saptanması. Ç.Ü. Fen Bilimleri Enstitüsü Tarla Bitkileri Anabilim Dalı,
Yüksek Lisans Tezi, No: 408, ADANA.
3. GENÇTAN, T., GÖKÇORA, H., 1980. Ankara Ekolojik Koşullarında
Yetiştirilen Bazı Mısır Çeşitlerinde Toz Verme ve Dölleme Peryodunun
Saptanması ve Bunların Pratik ve Teknik Önemi. Doktora Tezi
Özetleri.:1:764–781. Ankara.
4. SAĞLAMTİMUR, T., 1989. Çukurova’da Ekim Zamanı ve Sıklığının Üç Mısır
Çeşidinde Hasıl Verimi ve Bazı Karakterlere Etkisi Üzerinde Araştırmalar.
Ç.Ü. Ziraat Fak. Dergisi : 4 (1) : 119-133. Adana.
5. ÖZTÜRK, A., AKKAYA, A., 1996. Erzurum Yöresinde Silaj Amacıyla
Yetiştirilecek Mısır Çeşitleri. A.Ü. Ziraat Fak. Sergisi : 27 (4) : 490-506.
Erzurum.
6. AK İ., DOĞAN, R., 1987. Bursa Bölgesinde Yetiştirilen Bazı Mısır Çeşitlerinin
Verim Özellikleri ve Silaj Kalitesinin Belirlenmesi. Türkiye Birinci Silaj
Kongresi. 83-92. Bursa.
7. TURGUT, İ., ÇAKMAK, F., BALCI A., 1999. Bursa Koşullarında Mısırın (Zea
mays indentata Sturt.) Verim ve Verim Unsurlarına Etkili Başlıca Karakterler
ve Bunların Kalıtımı Üzerinde Araştırmalar. Türkiye 3. Tarla Bitkileri
Kongresi. Genel ve Tahıllar : 1: 269 –274. Adana.
8. WATSON, A. S. 1987. Structure and Composition. Corn Chemistry and
Technology. Am. Association of Cereal Chemistry. Inc. St. Paul. 53 – 82.
Minnesota.
9. HALLAUER, A. B., MIRANDA FO, J. B., 1987. Quantative Genetict in Maize
Breeding. Lowa State University. 118 – 119. Lowa.
10. ANONİM, 1999. K.S.Ü. Ziraat Fakültesi. Toprak Bölümü. Toprak Analiz
Raporu. Kahramanmaraş.
11. ANONİM, 1998. Meteoroloji Müdürlüğü. Kahramanmaraş.
12. SHAW. R. H. 1988. Climate Requirement. Corn and Corn Improvement, 3 rd
Edition. Agronomy : 18. ASA. Madisan. Wisconsin.
13. CESURER, L., ÇÖLKESEN, M., ÇİÇEK, A., 1999. Kahramanmaraş
Koşullarında II. Ürün Hibrid Mısır (Zea mays L.) Çeşitlerinin Agronomik
Özelliklerinin Belirlenmesi. Türkiye 3. Tarla Bitkileri Kongresi. Genel ve
Tahıllar : 1: 281 –285. Adana.
14. ÇÖLKESEN, M., ÖKTEM, A., AKINCI, C., GÜL, İ., İRİ, R., KAYA, Y., 1997.
Şanlıurfa ve Diyarbakır Koşullarında Bazı Mısır Çeşitlerinde Farklı Ekim
Zamanlarının Verim ve Verim Komponentleri Üzerine Etkisi. Türkiye II.
Tarla Bitkileri Kongresi. 139 – 142. Samsun.

Thank you for copying data from http://www.arastirmax.com