Buradasınız

Anasayfa » Content

OKUL ÖNCESİ EĞİTİMDE PROGRAM GELİŞTİRME

Journal Name:

  • Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Dergisi

Publication Year:

  • 1998
Author NameUniversity of AuthorFaculty of Author
Bookmark/Search this post with
Abstract (Original Language): 
Program geliştirme, okul öncesi eğitimi alanında önemli öğelerden biridir. Erken çocukluk eğitimi alanında oldukça fazla sayı ve çeşitte program vardır. Dünyanın farklı ülkelerinde değişik türde programların uygulandığı görülmektedir (Kağıtçıbaşı ve diğerleri, 1993 s. 16-20). Program, eğitimcilerin neyi, nasıl öğreteceği konusundaki sorularını cevaplandırır. Ancak bunu yaparken çocuk gelişimi ile ilgili temel bir felsefeye dayanır. Program, eğitimcilere sınıf düzenlemesi, çocukların davranışlarını yönlendirme ve çocuklara yardımcı olabilme ile ilgili konularda da rehberlik eder (Catron ve Ailen, 1993 s. 4). NAEYC&NAECS/SDE (1991), program terimini şu şekilde tanımlamaktadır; "program, çocuklara sunulacak içeriği, çocukların program hedeflerine ulaşma yollarını, öğretmenlerin çocukların program hedeflerine ulaşabilmeleri için onlara nasıl yardımcı olabileceklerini, öğrenme ortamını tanımlayan düzenlenmiş bir çerçevedir" (Catron ve Ailen, 1993 s. 4; Varış, 1994 s.71). Okul öncesi eğitimi alanında program geliştirirken ana amaç "gelişimsel açıdan uygun" programlar geliştirmektir (Bredekamp, 1987 s.2). Bu kavramı dikkatle incelemek gerekmektedir. Çünkü kavram konunun temel taşı niteliğindedir. Şimdi, "gelişimsel açıdan uygun ya da tutarlı bir program" ne demektir konusu üzerinde duralım. Gelişimsel açıdan uygun programlara bakıldığında, bu tür programların "yaşa uygunluk" ve "bireye uygunluk" gösterdiği görülmektedir (Bredekamp, 1987 s.2). "Yaşa uygunluk" ifadesiyle anlatılmak istenen, çocuk gelişimi hakkında bilgi sahibi olmak ve çocuk gelişimi ile ilgili edinilen bilgiler doğrultusunda çocuklar için çeşitli etkinlikler hazırlamaktır. "Bireye uygunluk" kavramı ile anlatılmak istenen ise, her çocuğun "tek, bir başka deyişle ayrı bir birey" olduğudur. Her çocuk kendine özgüdür. Her çocuğun kendine ait bir genine tarzı vardır.
FULL TEXT (PDF): 
PDF icon arastirmax-okul-oncesi-egitimde-program-gelistirme.pdf
  • 10
113
119
  • Turkish

REFERENCES

References: 

Bekman, S. (1990). "Okul öncesi Eğitimi". Yaşadıkça Eğitim, 10, 34-40.
Berrueta-Clement, J.R., Schweinhart, L.J., Barnett, W.S., Epstein, A.S., Weikart, D.P. (1984). Changed Lives. Michigan: High/Scope Pres
Hohmann, M., Banet, B., Weikart, D. (1979). Young Children in Action. MI: High/Scope Press.
Kağıtçıbaşı, Ç., Bekman, S., Sunar, D. (1993). Başarı Ailede Başlar Çok Amaçlı Eğitim Modeli, İstanbul: Ya-Pa Yayınlan.
McClelland, D., McDonald, B.
(1984)
. A Head Start Program Manager's Guide. MI: High/ Scope Press.
Roopnarine, J.L., Johnson, J.E. (1987). Approaches to Early Childhood Education. Columbus: Merrill Publishing Co.
Schweinhart, L.J. (1988). A School Administrator's Guide to Early Childhood Programa. MI: High/Scope Press.
Varış, F.(1994). Eğitimde Program Geliştirme Teori ve Teknikler. (5.
Baskı), İstanbul: Alkım Yayıncılık
Bredekamp, S. (1987). Developmentally Appropriate Practice in Early Childhood Programa Serving Children From Birth Through Age 8. Washington, D.C.: National Association for the Education of Young Children.
Catron, C.E., Ailen, J. (1993). Early Childhood Curriculum. NY: Merrill Macmillan Publishing Co.
Derman-Sparks, L. ve A.B.C. Task Force. (1989). Anti-Bias Curriculum Tools for Empowering Young Children. Washington, D.C.: National Association for the Education of Young Children.
Fathi, L. (1994).
"övg
ü mü Teşvik mi?". Yaşadıkça Eğitim, 32, 6-8.
Fetihi, L. (1998). Okul öncesi Eğitimde Yönetici-Öğretmen İlişkisi. Yayınlanmamış doktora tezi, Marmara Üniversitesi, İstanbul

Thank you for copying data from http://www.arastirmax.com