Journal Name:
- İstanbul Üniversitesi İşletme Fakültesi Dergisi
| Author Name | University of Author | Faculty of Author |
|---|---|---|
Bookmark/Search this post with
Abstract (Original Language):
İncelemek istediğimiz sistemin modeli üzerinde deneyler yapma
süreci olarak tanımlayabileceğimiz simulasyonun fizik modeller üzerinde
kullanımı, çok eskilere dayanır. Buna örnek olarak rüzgar tünelinde uçak
modeli üzerinde deneyler yapma sürecini verebiliriz. Simülasyonun yöneylem
araştırmasında kullanımı ise yüksek hız ve hacimli digital bilgisayarların
1950'lerde piyasaya çıkmasıyla başlamıştır. Geniş anlamda bilgisayar
ve simulasyon arasındaki ilişki, yapısal bir ilişki değilse de bugün için
bilgisayar kullanmaksızın bir sistem simüle etmenin olanaksız olduğu iddia
edilebilir. Hatta bazı yazarlar simülasyonu sistemin bilgisayar modeli üzerinde
deneyler yapma süreci olarak tanımlamaktadırlar.
Yöneylem araştırması çalışmalarında genellikle sistemin matematik
modeli kurulmaya çalışılır. Fakat bazı hallerde, özellikle stokastik yapıdaki
sistemlerde, sistemin matematik modelini kurmak olanaksız olabilir.
Diğer bazı hallerde ise matematik model kurulabilir ama modelin analitik
çözümü yoktur. Her iki halde de pahalı bir teknik olmasına rağmen simülasyon
yegâne pratik yaklaşım olmaktadır.
Bir sistemin simulasyon yöntemiyle analizi analitik yöntemlerin kullanıldığı
anlamına gelmez. Sistemin birbirleriyle etkileşen bileşenlerine l i neer
programlama, kuyruk kuramı, markov analizi gibi analitik yöntemler
uygulanabilir fakat sistemin tümünün matematik modelini kurma olanağı
olmayabilir. Özellikle belirli analitik yöntemlerin uygulaması sonucu yöneticinin
karar alması ve bu karara dayalı olarak sistemin matematik anlizıne
gerek duyulan durumlarda simülasyona başvurmak kaçınılmazdır.
Simüîasyon uygulandığı sistemleri optimum arayan ve sistemi tanımlayan modeller olmak üzere iki grupta toplayabiliriz. Optimum arayan
sistemler için simülasyon yöntemiyle optimum bulma olanağı yoktur. Simulasyon
yöntemiyle ancak alternatif çözümler bulunabilir. Bunlar arasında
en iyisi seçilir. Tesadüfen, bulunan çözüm optimal olabilir ama bütün çözümler
bilinmediği için bu çözümün optimal olduğu iddia edilemez.
Sistemi tanımlayan modeller için simülasyon, model üzerinde deneyler
yapma sürecidir. Bu açıdan bakıldığında analistin iyi bir istatistikçi olması
veya yöneylem araştırması bir ekip tarafından yapılıyorsa bu ekibin
içinde iyi bir istatistikçi bulunması gereği açıktır. Yalnız, istatistikçi örneklemeyi
gerçek dünyada, simülasyon yönetimi kullanan ekip ise model üzerinde
yaptığından, model üzerinde deneyler yapmanın kendine has özellikleri
nedeniyle istatistik deneylerin dizaynı arasında farklılıklar mevcuttur.
Dolayısıyla ekipteki istatistikçinin simülasyon deneylerinin dizaynı
üzerinde uzmanlaşmış olması gerekir.
FULL TEXT (PDF):
- 2
107-120